آیه ۳۶ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۶ سوره زمر''' سی و ششمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۶ سوره زمر''' سی و ششمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. موضوع آیه مسئله [[کافی (اسماء الحسنی)|کافی]] بودن [[خداوند]] برای بندگانش است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه خطاب به [[پیامبر اسلام]] میگوید: «آیا خداوند براى نجات و حفظ بندهاش در برابر دشمنان کافی نیست؟ اما آنها تو را به غیر او تهدید میکنند و از غیر او میترسانند. کسی را که خداوند گمراه کند؛ هیچ [[هدایت]]<nowiki/>کنندهای ندارد.» به گزارش مکارم و بر طبق [[شأن نزول]] آیه، این آیه برای ترساندن و تهدید به خشم [[بتها]]<nowiki/>ست و در مفهوم کلی و گسترده هر نوع تهدید به غیر [[الله]] را شامل میشود. سپس در ادامه آیه به مسئله هدایت و [[ضلالت]] و تقسیم مردم به دو گروه «گمراه و هدایت یافته» اشاره دارد تا معلوم شود که تمام بندگان نیازمند درگاه خداوند هستند و بدون خواست او چیزی در عالم اتفاق نمیافتد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۵۸-۴۵۹|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۳۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۶ سوره زمر سی و ششمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه مسئله کافی بودن خداوند برای بندگانش است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ ۖ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ ۚ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آیا خداوند برای بندهاش کافی نیست؟ آنان تو را از کسانی جز خدا میترساند، و هرکس را که خدا گمراه سازد او هدایتگری ندارد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آیا خداوند بندهاش را بسنده نیست؟ و تو را از کسانی [/معبودان ناحقی] که به جای او میپرستیدند، میترسانند، و کسی که خداوند بیراهش گذارده باشد، او را رهنمایی نیست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه خطاب به پیامبر اسلام میگوید: «آیا خداوند براى نجات و حفظ بندهاش در برابر دشمنان کافی نیست؟ اما آنها تو را به غیر او تهدید میکنند و از غیر او میترسانند. کسی را که خداوند گمراه کند؛ هیچ هدایتکنندهای ندارد.» به گزارش مکارم و بر طبق شأن نزول آیه، این آیه برای ترساندن و تهدید به خشم بتهاست و در مفهوم کلی و گسترده هر نوع تهدید به غیر الله را شامل میشود. سپس در ادامه آیه به مسئله هدایت و ضلالت و تقسیم مردم به دو گروه «گمراه و هدایت یافته» اشاره دارد تا معلوم شود که تمام بندگان نیازمند درگاه خداوند هستند و بدون خواست او چیزی در عالم اتفاق نمیافتد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۵۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۸۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۴۵۸-۴۵۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
