آیه ۶۷ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶۷ سوره زمر''' شصت و هفتمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۶۷ سوره زمر''' شصت و هفتمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه ریشه [[شرک]] را عدم شناخت [[خداوند]] معرفی کرده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه مورد بحث، ریشه شرک در مشرکان را عدم شناخت کافی از [[خداوند]] بیان کرده است: «آنها [[خدا]] را آن گونه که شایسته است نشناختند. تمام زمین در [[روز قیامت]] در قبضه او قرار دارد و آسمانها پیچیده در دست راست او است. منزه و پاک و بلند مقام است از شریکهایی که برای او درست میکنند.» به گفته مکارم، کسی که بداند خداوند موجودی است بیپایان و نامحدود و آفرینش همه چیز به دست اوست و تدبیر عالم هستی به اراده و اذن او صورت میگیرد، دیگر معنایی ندارد که به سراغ چیز دیگری برود و غیر خدا را [[معبود]] خود قرار دهد. در لغت «قبضة» به معنای چیزی است که در مشت میگیرند و معمولا [[کنایه]] از قدرت مطلقه و سلطه کامل بر چیزی است. «مطویات» (از ماده طی) به معنی «به هم پیچیدن» است که گاه کنایه از گذشتن عمر یا عبور از چیزی نیز میباشد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۵۲۹-۵۳۱|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۲۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۶۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۷ سوره زمر شصت و هفتمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه ریشه شرک را عدم شناخت خداوند معرفی کرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّمَاوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و خداوند را چنانکه سزاوار بزرگی اوست ارج ننهادند و ورز قیامت، سراسر زمین یکباره در مشت او قرار دارد و آسمانها با دست راست او درهم پیچیده میشود او پاک و منزّه است و از آنچه شریک (وی) میگردانند برتر است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و خداوند را چنانکه سزاوار قدر اوست ارج ننهادند، حال آنکه سراسر زمین در روز قیامت در قبضه قدرت اوست، و آسمانها به دست او درهم نوردیده میگردد، منزه است او و فراتر است از آنچه برای او شریک میدانند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه مورد بحث، ریشه شرک در مشرکان را عدم شناخت کافی از خداوند بیان کرده است: «آنها خدا را آن گونه که شایسته است نشناختند. تمام زمین در روز قیامت در قبضه او قرار دارد و آسمانها پیچیده در دست راست او است. منزه و پاک و بلند مقام است از شریکهایی که برای او درست میکنند.» به گفته مکارم، کسی که بداند خداوند موجودی است بیپایان و نامحدود و آفرینش همه چیز به دست اوست و تدبیر عالم هستی به اراده و اذن او صورت میگیرد، دیگر معنایی ندارد که به سراغ چیز دیگری برود و غیر خدا را معبود خود قرار دهد. در لغت «قبضة» به معنای چیزی است که در مشت میگیرند و معمولا کنایه از قدرت مطلقه و سلطه کامل بر چیزی است. «مطویات» (از ماده طی) به معنی «به هم پیچیدن» است که گاه کنایه از گذشتن عمر یا عبور از چیزی نیز میباشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۴۷۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۳۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۵۲۹-۵۳۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
