|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۷۰ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷۰ سوره زمر''' هفتادمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۷۰ سوره زمر''' هفتادمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به توصیف [[قیامت|روز قیامت]] و وضعیت انسانها در آن روز پرداخته شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه از جزای کامل انسانها و علم [[خداوند]] به اعمال و احوال گذشته انسانها اشاره دارد و چنین میگوید: «به هر کسی آنچه انجام داده است؛ بیکم و کاست پرداخته میشود. او نسبت به آنچه انجام میدادند؛ از همه آگاهتر است.» به گفته مکارم، در روز قیامت جزا و پاداش یا [[کیفر]] اعمال به انسانها داده نمیشود؛ بلکه خود اعمالشان به آنها داده میشود و برای همیشه قرین و همنشین او میگردد. در آخرین جمله نیز بر مجری [[عدالت]] در قیامت تأکید شده که همان خداوندی است که بر همه چیز علم او احاطه دارد و حتی نیازی به شهود هم در آن روز نیست. چراکه او از همه شهود اعلم و آگاهتر است. اما لطف و عدالتش ایجاب میکند که گواهان را نیز احضار کند و در آن صحنه بیاورد. <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۵۴۷|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۴
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۷۰ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۰ سوره زمر هفتادمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به توصیف روز قیامت و وضعیت انسانها در آن روز پرداخته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و به هرکسی سزا و جزای آنچه کرده است به تمام و کمال داده میشود و او (=خدا) به آنچه میکنند داناتر است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به هر کس [جزای] آنچه کرده است به تمامی داده شود، و او [خداوند] به آنچه کردهاند داناتر است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از جزای کامل انسانها و علم خداوند به اعمال و احوال گذشته انسانها اشاره دارد و چنین میگوید: «به هر کسی آنچه انجام داده است؛ بیکم و کاست پرداخته میشود. او نسبت به آنچه انجام میدادند؛ از همه آگاهتر است.» به گفته مکارم، در روز قیامت جزا و پاداش یا کیفر اعمال به انسانها داده نمیشود؛ بلکه خود اعمالشان به آنها داده میشود و برای همیشه قرین و همنشین او میگردد. در آخرین جمله نیز بر مجری عدالت در قیامت تأکید شده که همان خداوندی است که بر همه چیز علم او احاطه دارد و حتی نیازی به شهود هم در آن روز نیست. چراکه او از همه شهود اعلم و آگاهتر است. اما لطف و عدالتش ایجاب میکند که گواهان را نیز احضار کند و در آن صحنه بیاورد. [۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۴۷۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۳۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۵۴۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
