آیه ۴۱ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۱ سوره زمر''' چهل و یکمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۱ سوره زمر''' چهل و یکمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در آیه به این نکته اشاره شده که پذیرش [[حق]] و عدم پذیرش آن به سود یا زیان خود انسانهاست و [[ایمان]] یا عدم ایمان آنان هیچ نفعی یا ضرری برای [[پیامبر اسلام]] ندارد و او تنها وظیفه [[ابلاغ]] [[دین]] و دستورات الهی را دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به یکی از وظایف پیامبر اسلام در رابطه با [[هدایت]] انسانها اشاره دارد و خطاب به او چنین گفته شده است: «ما این [[کتاب آسمانی]] را به حق برای مردم بر تو نازل کردیم. هر کس هدایت را پذیرا شود به نفع خود او است و هر کس گمراهی را برگزیند تنها به زیان خود او تمام میشود. تو مأمور نیستی که حق را در قلوب آنها به اجبار داخلکنی. وظیفه تو تنها ابلاغ و [[انذار]] است.» به گفته مکارم، تعبیر «و ما انت علیهم بوکیل» نشاندهنده آنست که [[پیامبر]] مسئول ایمان مردم نیست و ایمان هرگز با [[اجبار]] و [[اکراه]] به دست نمیآید.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۷۶-۴۷۷|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۴۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۱ سوره زمر چهل و یکمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به این نکته اشاره شده که پذیرش حق و عدم پذیرش آن به سود یا زیان خود انسانهاست و ایمان یا عدم ایمان آنان هیچ نفعی یا ضرری برای پیامبر اسلام ندارد و او تنها وظیفه ابلاغ دین و دستورات الهی را دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ ۖ فَمَنِ اهْتَدَىٰ فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۖ وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بیگمان ما این کتاب را برای (هدایت) مردم به حق بر تو فرو فرستادیم پس هرکس که هدایت یابد به نفع خود اوست و هرکس که گمراه گردد تنها به زیان خود گمراه میشود و تو بر آنان نگهبان نیستی»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«ما کتاب [قرآن] را به حق برای مردم بر تو فرستادیم، پس هر کس که رهیاب شود، همانا به سود خویش رهیاب شده است، و هر کس بیراه میرود، همانا به زیان خویش بیراه رفته است، و تو نگهبان آنان نیستی»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به یکی از وظایف پیامبر اسلام در رابطه با هدایت انسانها اشاره دارد و خطاب به او چنین گفته شده است: «ما این کتاب آسمانی را به حق برای مردم بر تو نازل کردیم. هر کس هدایت را پذیرا شود به نفع خود او است و هر کس گمراهی را برگزیند تنها به زیان خود او تمام میشود. تو مأمور نیستی که حق را در قلوب آنها به اجبار داخلکنی. وظیفه تو تنها ابلاغ و انذار است.» به گفته مکارم، تعبیر «و ما انت علیهم بوکیل» نشاندهنده آنست که پیامبر مسئول ایمان مردم نیست و ایمان هرگز با اجبار و اکراه به دست نمیآید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۵۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۰۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۴۷۶-۴۷۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
