آیه ۲۸ سوره کهف

آیه ۲۸ سوره کهف

مشخصات قرآنی
نام سوره	کهف
تعداد آیات سوره	۱۱۰
شماره آیه	۲۸
شماره جزء	۱۵
شماره حزب	۵۹
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۲۸ سوره کهف، بیست و هشتمین آیه از هجدهمین سوره قرآن است. این آیه را از آیات مدنی دانسته‌اند. اشاره آیه به فرمان خداوند به پیامبر اسلام است مبنی بر اینکه با مؤمنان پاکدامن و نیکوکار همنشینی کند و از نشست و برخاست با اشراف کافر و مشرک مکه پرهیز کند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«و با کساني شکيبا باش که صبحگاهان و شامگاهان خداي خود را در حالي که خشنودي او را مي‌جويند به فرياد مي‌خوانند، و نبايد در طلب زينت زندگاني دنيا دو ديده‌ات را از آنان برگيري، و از کسي فرمان مبر که دل او را از ياد خود غافل ساخته‌ايم، و او از هواي خود پيروي کرده و کارش ضايع و معطّل شده است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«و با کسانی که بامدادان و شامگاهان، پروردگارشان را [به دعا و نیایش‌] می‌خوانند و در طلب خشنودی او هستند، مدارا کن، و در هوای تجمل زندگی دنیوی، چشم از ایشان بر مگیر، و از کسی که دلش را از یاد خویش غافل داشته‌ایم، و در پی هوی و هوس خویش است و کارش تباه است، پیروی مکن‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه به پیامبر اسلام دستور می‌دهد که با کسانی همنشینی کند که در صبح و شام خدا را یاد می‌کنند و انسان‌هایی مخلص و به‌دور از ریا و نفاق هستند. سپس ادامه می‌دهد که هرگز چشم از این گروه مؤمنان هرچند در ظاهر فقیر و تهیدست هستند؛ برندارد و به خاطر زینت‌ها و اموال دنیا به اشراف و ثروتمندان کافر و بی‌خبر از خدا چشم ندوزد و به آنان امیدار نباشد. آنهایی که دنیا آنها را از یاد خدا غافل کرده، از هوای نفس‌شان پیروی می‌کنند و در امور زندگی خود افراط کار هستند.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره کهف، هجدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصت و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره غاشیه و پیش از سوره نحل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۲۸، ۸۳ و ۱۰۱) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.