آیه ۵۷ سوره زمر
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۵۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۷ سوره زمر پنجاه و هفتمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به نتیجه فرمان عفو الهی و دستور به توبه درباره گناهکاران اشاره است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«یا اینکه بگوید: ای کاش خداوندراهنماییام میکرد و از پرهیزگاران میبودم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«یا بگوید اگر خداوند مرا هدایت کرده بود، بیشک از پرهیزگاران بودم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن پس از دستور به توبه و اصلاح اعمال گذشته به گناهکاران در آیات قبلی، در این آیه چنین میگوید: «و مبادا بگوید: اگر خداوند مرا هدایت میکرد از پرهیزگاران بودم.» به گزارش مکارم، این سخن فرد گناهکاری است که او را برای حسابرسی میآورند و او گروه نیکوکاران را میبیند که به سوی بهشت میروند. او در آن حال آرزو میکند که در صف آنها باشد و به باغهای بهشتی برود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۴۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۲۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۵۱۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
