آیه ۵۳ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
(ایجاد مقاله آیات) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۳ سوره زمر''' پنجاه و سومین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مدنی]] آن بهشمار میآید. موضوع آیه فرمان [[عفو]] [[خداوند]] و بشارت او مبنی بر ناامید نشدن بندگانش از [[رحمت]] او و [[آمرزش]] همه [[گناهان]] از سوی خداوند و باز بودن راه [[توبه]] برای [[گناهکاران]] است. | |||
== متن == | == متن == | ||
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص= | متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۴۶۳|ج=۲۷}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۴۲۰|ج=۱۷}}</ref> | ||
<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | <blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | ||
== ترجمه == | == ترجمه == | ||
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص= | [[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۴۶۴}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | ||
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص= | [[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۴۶۴}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه بر باز بودن راه بازگشت و توبه به سوی خداوند پس از انجام گناهان تأکید شده است. برطبق متن آیه خطاب به [[پیامبر اسلام]] چنین گفته شده است: «به آنها بگو ای بندگان من که بر خودتان [[اسراف]] و ستم کردهاید؛ از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را میبخشد که او [[غفور|بخشنده]] و [[رحیم|مهربان]] است.» به گفته مکارم، در این آیه فرمان عفو بندگان گناهکار و پشیمان صادر شده و براساس [[روایتی]] از [[علی بن ابیطالب]]، این آیه از امید بخشترین و وسیعترین آیات [[قرآن]] است. سپس مکارم درباره این آیه ۹ نکته را آورده است: ۱) تعبیر به «عبادی» نشان از لطف بیاندازه خداوند به بندگانش دارد. ۲) تعبیر به «اسراف» به جای گناه و ظلم، لطف دیگری از جانب خدا بر بندگان است. ۳) تعبیر «علی انفسهم» نشان میدهد آثار و نتایج گناهان به خود انسان گناهکار برمیگردد و نشانه ای از محبت خدا اینست که از بندهاش میخواهد به خویشتن ظلم و ستم نکند. ۴) تعبیر «لاتقنطوا» (مأیوس نشوید) دلیل روشنی است بر اینکه گناهکاران هرگز نباید از رحمت و لطف خدا نومید شوند. ۵) تعبیر «من رحمة الله» بعد از «لاتقنطوا» تأکید بیشتری است بر محبت و لطف خداوند مهربان. ۶) در جمله «ان الله یغفر الذنوب» به خاطر حرف تأکید و ال جمع در «الذنوب» نشان میدهد که درباره گناهان هیچ استثنایی مدنظر نیست و این مطلب باز هم رحمت بیانتهای الهی را میرساند. ۷) با آمدن تعبیر «جمیعا» تأکید بیشتر و محکمتری بر مطلب قبلی (آمرزش همه گناهان) صورت گرفته است. ۸ و ۹) توصیف خداوند با دو صفت «غفور» و «رحیم» دیگر جایی برای کمترین یأس و ناامیدی باقی نمیماند. به همین جهت از دیدگاه علی بن ابیطالب این آیه وسیعترین آیات قرآن بهحساب میآید.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۹۸-۵۰۳|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره زمر]]، سی و نهمین [[فهرست سورههای قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانستهاند که پس از [[سوره سبأ]] و پیش از [[سوره مؤمن]] نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه [[آیه]] (آیات [[آیه ۵۲ سوره زمر|۵۲]] تا [[آیه ۵۴ سوره زمر|۵۴]]) از آن را [[سوره مدنی|مدنی]] و الباقی را [[سوره مکی|مکی]] دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه [[ناسخ و منسوخ|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کردهاند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۹۱۲|ف=سوره زمر}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
[[رده:آیههای مدنی قرآن]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۵۳ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۳ سوره زمر پنجاه و سومین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. موضوع آیه فرمان عفو خداوند و بشارت او مبنی بر ناامید نشدن بندگانش از رحمت او و آمرزش همه گناهان از سوی خداوند و باز بودن راه توبه برای گناهکاران است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: ای بندگانم که بر خود اسراف کردهاید! از رحمت خدا ناامید نشوید، به راستی که خداوند همة گناهان را میآمرزد، چرا که او بسیار آمرزگار و بس مهربان است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو ای بندگانم که زیاده بر خویشتن ستم روا داشتهاید، از رحمت الهی نومید مباشید، چرا که خداوند همه گناهان را میبخشد، که او آمرزگار مهربان است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه بر باز بودن راه بازگشت و توبه به سوی خداوند پس از انجام گناهان تأکید شده است. برطبق متن آیه خطاب به پیامبر اسلام چنین گفته شده است: «به آنها بگو ای بندگان من که بر خودتان اسراف و ستم کردهاید؛ از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را میبخشد که او بخشنده و مهربان است.» به گفته مکارم، در این آیه فرمان عفو بندگان گناهکار و پشیمان صادر شده و براساس روایتی از علی بن ابیطالب، این آیه از امید بخشترین و وسیعترین آیات قرآن است. سپس مکارم درباره این آیه ۹ نکته را آورده است: ۱) تعبیر به «عبادی» نشان از لطف بیاندازه خداوند به بندگانش دارد. ۲) تعبیر به «اسراف» به جای گناه و ظلم، لطف دیگری از جانب خدا بر بندگان است. ۳) تعبیر «علی انفسهم» نشان میدهد آثار و نتایج گناهان به خود انسان گناهکار برمیگردد و نشانه ای از محبت خدا اینست که از بندهاش میخواهد به خویشتن ظلم و ستم نکند. ۴) تعبیر «لاتقنطوا» (مأیوس نشوید) دلیل روشنی است بر اینکه گناهکاران هرگز نباید از رحمت و لطف خدا نومید شوند. ۵) تعبیر «من رحمة الله» بعد از «لاتقنطوا» تأکید بیشتری است بر محبت و لطف خداوند مهربان. ۶) در جمله «ان الله یغفر الذنوب» به خاطر حرف تأکید و ال جمع در «الذنوب» نشان میدهد که درباره گناهان هیچ استثنایی مدنظر نیست و این مطلب باز هم رحمت بیانتهای الهی را میرساند. ۷) با آمدن تعبیر «جمیعا» تأکید بیشتر و محکمتری بر مطلب قبلی (آمرزش همه گناهان) صورت گرفته است. ۸ و ۹) توصیف خداوند با دو صفت «غفور» و «رحیم» دیگر جایی برای کمترین یأس و ناامیدی باقی نمیماند. به همین جهت از دیدگاه علی بن ابیطالب این آیه وسیعترین آیات قرآن بهحساب میآید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۴۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۲۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۴۹۸-۵۰۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.