آیه ۳۱ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۱ سوره زمر''' سی و یکمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۱ سوره زمر''' سی و یکمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در آیه صحنهای از [[قیامت]] به تصویر کشیده شده است که در آن روز بندگان در نزد [[خداوند]] با هم مخاصمه دارند و با یکدیگر گفتگو میکنند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در اینجا صحنه قیامت را اینگونه وصف نموده است: «سپس شما روز قیامت نزد [[پروردگار|پروردگارتان]] به مخاصمه برمیخیزید.» به گفته مکارم، «تختصمون» (از ماده اختصام) به معنای [[نزاع]] و [[جدال]] میان دو نفر یا دو گروه است که هر یک میخواهد سخن دیگری را ابطال کند، گاهی یکی بر [[حق]] است و دیگری بر [[باطل]] و گاهی نیز ممکن است هر دو بر باطل باشند. برخی [[مفسران]] گفتهاند که این مخاصمه فقط میان [[مسلمانان]] و [[کافران]] است. اما در [[تاریخ اسلام]] گزارشهای تاریخی متعددی موجود است که پس از [[درگذشت محمد|درگذشت]] [[محمد|پیامبر اسلام]] میان گروههایی از مسلمانان اختلافاتی رخ داده و با یکدیگر به مخاصمه و جنگ پرداختهاند. یکی از نمونههای معروف آن، سه جنگ [[جنگ جمل|جمل]]، [[نبرد صفین|صفین]] و [[جنگ نهروان|نهروان]] است که در زمان [[علی بن ابیطالب]] و مخالفان وی واقع شده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۴۶-۴۴۷|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۳۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۱ سوره زمر سی و یکمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه صحنهای از قیامت به تصویر کشیده شده است که در آن روز بندگان در نزد خداوند با هم مخاصمه دارند و با یکدیگر گفتگو میکنند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«سپس شما روز قیامت نزد پروردگارتان به نزاع و کشمکش میپردازید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«سپس شما در روز قیامت در برابر پروردگارتان مجادله [و محاکمه] میکنید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا صحنه قیامت را اینگونه وصف نموده است: «سپس شما روز قیامت نزد پروردگارتان به مخاصمه برمیخیزید.» به گفته مکارم، «تختصمون» (از ماده اختصام) به معنای نزاع و جدال میان دو نفر یا دو گروه است که هر یک میخواهد سخن دیگری را ابطال کند، گاهی یکی بر حق است و دیگری بر باطل و گاهی نیز ممکن است هر دو بر باطل باشند. برخی مفسران گفتهاند که این مخاصمه فقط میان مسلمانان و کافران است. اما در تاریخ اسلام گزارشهای تاریخی متعددی موجود است که پس از درگذشت پیامبر اسلام میان گروههایی از مسلمانان اختلافاتی رخ داده و با یکدیگر به مخاصمه و جنگ پرداختهاند. یکی از نمونههای معروف آن، سه جنگ جمل، صفین و نهروان است که در زمان علی بن ابیطالب و مخالفان وی واقع شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۵۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۸۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۴۴۶-۴۴۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
