آیه ۴۵ سوره ص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۵ سوره ص''' چهل و پنجمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۵ سوره ص''' چهل و پنجمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در آیه به نام سه تن از [[پیامبران]] [[خداوند]] اشاره شده است. [[ابراهیم]]، [[اسحاق]] و [[یعقوب]]. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: پس از شرح زندگی سه پیامبر [[داوود]]، [[سلیمان]] و [[ایوب]]، در آیه مورد بحث بهطور اجمال از سه پیامبر دیگر نام برده شده است؛ ابراهیم، اسحاق و یعقوب که با وصف بندگان خوب خداوند معرفی میشوند و در اینجا [[قرآن]] خطاب به [[پیامبر اسلام]] چنین میگوید: «به خاطر بیاور بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را؛ آنها صاحبان دستهای نیرومند و چشمهای بینا بودند.» به گزارش مکارم، مقام عبودیت و بندگی خدا نخستین توصیفی است که برای همه این پیامبران بهکار رفته و صاحبان دستها و چشمهای نیرومند و قوی درباره آنان نیز اشاره به این نکته دارد که انسان برای پیشبرد اهدافش هم نیاز به درک و تشخیص درست دارد و هم به نیروی کار و عمل. یعنی باید از علم و قدرت کمک بگیرد تا بتواند به هدف خویش برسد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۰۶-۳۰۸|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۴۵ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۵ سوره ص چهل و پنجمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به نام سه تن از پیامبران خداوند اشاره شده است. ابراهیم، اسحاق و یعقوب.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را یاد کن که توانمند و دارای بینش بودند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و یاد کن بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را که همه توانمند [در عبادت] و دیدهور بودند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: پس از شرح زندگی سه پیامبر داوود، سلیمان و ایوب، در آیه مورد بحث بهطور اجمال از سه پیامبر دیگر نام برده شده است؛ ابراهیم، اسحاق و یعقوب که با وصف بندگان خوب خداوند معرفی میشوند و در اینجا قرآن خطاب به پیامبر اسلام چنین میگوید: «به خاطر بیاور بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را؛ آنها صاحبان دستهای نیرومند و چشمهای بینا بودند.» به گزارش مکارم، مقام عبودیت و بندگی خدا نخستین توصیفی است که برای همه این پیامبران بهکار رفته و صاحبان دستها و چشمهای نیرومند و قوی درباره آنان نیز اشاره به این نکته دارد که انسان برای پیشبرد اهدافش هم نیاز به درک و تشخیص درست دارد و هم به نیروی کار و عمل. یعنی باید از علم و قدرت کمک بگیرد تا بتواند به هدف خویش برسد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۳۹۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۱۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۳۰۶-۳۰۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
