|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۷ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۷ سوره زمر''' هفدهمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۷ سوره زمر''' هفدهمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به سرانجام [[مؤمنان]] نیکوکار اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در اینجا بار دیگر از روش مقایسهای استفاده کرده و چنین میگوید: «بشارت باد بر کسانی که از [[عبادت]] «[[طاغوت]]» اجتناب کردند و به سوی [[خدا]] بازگشتند. بندگان خاص مرا بشارت ده.» به گفته مکارم، «طاغوت» در اصل (از ماده طغیان) به معنی تعدی و تجاوز از حد و مرز است و لذا این کلمه بر هر متجاوز و هر [[معبود|معبودی]] جز خدا، مانند [[شیطان]] و حکام جبار اطلاق میشود. بنابراین «اجتناب از طاغوت» با این معنی وسیع و گسترده، دوری از هر گونه [[شرک]]، [[بتپرستی]]، [[هواپرستی]]، [[شیطانپرستی]] و [[تسلیم]] در برابر حاکمان جبار و سلطهگران ستمکار را فرا میگیرد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۱۱-۴۱۲|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۷ سوره زمر هفدهمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به سرانجام مؤمنان نیکوکار اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَالَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَىٰ ۚ فَبَشِّرْ عِبَادِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و کسانیکه از عبادت طاغوت دوری گزیده و رو بهسوی خدا آوردهاند ایشان را بشارت باد پس آن بندگانم را مژده باد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و کسانی که از طاغوت پرهیز کردهاند از اینکه بپرستندش، و به سوی خداوند باز گشتهاند، بشارت [/بهشت] ایشان راست، پس بندگانم را بشارت ده»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا بار دیگر از روش مقایسهای استفاده کرده و چنین میگوید: «بشارت باد بر کسانی که از عبادت «طاغوت» اجتناب کردند و به سوی خدا بازگشتند. بندگان خاص مرا بشارت ده.» به گفته مکارم، «طاغوت» در اصل (از ماده طغیان) به معنی تعدی و تجاوز از حد و مرز است و لذا این کلمه بر هر متجاوز و هر معبودی جز خدا، مانند شیطان و حکام جبار اطلاق میشود. بنابراین «اجتناب از طاغوت» با این معنی وسیع و گسترده، دوری از هر گونه شرک، بتپرستی، هواپرستی، شیطانپرستی و تسلیم در برابر حاکمان جبار و سلطهگران ستمکار را فرا میگیرد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۳۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۷۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۴۱۱-۴۱۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
