آیه ۶۸ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶۸ سوره زمر''' شصت و هشتمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۶۸ سوره زمر''' شصت و هشتمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به ساعات پایانی دنیا، [[نفخ صور]] و برپایی [[قیامت]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، از وضعیت دنیا در پایان آن، اینگونه خبر میدهد: «و در [[صور]] دمیده میشود، تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند میمیرند، مگر کسانی که خدا بخواهد. سپس بار دیگر در صور دمیده میشود، ناگهان همگی بپا میخیزند و در انتظار حساب و جزا و سرنوشت خویشند!» به گفته مکارم، این آیه درباره پایان جهان و آغاز رستاخیز به دو حادثه ناگهانی اشاره دارد: حادثه اول (مرگ فوری موجودات زنده) و حادثه دوم (زنده شدن دوباره همه انسانها با فاصلهای و بهطور ناگهانی و برپایی رستاخیز.) که در [[قرآن]] از این دو حادثه با عنوان «نفخ صور» یاد شده است. قرآن در برخی آیات دیگر از این حوادث با تعبیرات مختلفی نام برده است: «نقر در ناقور» که در آیات [[آیه ۸ سوره مدثر|۸]] و [[آیه ۹ سوره مدثر|۹ سوره مدثر]] با این عبارت و تعبیر «قارعة» در [[سوره قارعه]] آیات [[آیه ۱ سوره قارعه|۱]] تا [[آیه ۳ سوره قارعه|۳]] و با عنوان «صیحه» به معنای صدای عظیم در [[آیه ۴۹ سوره یس|آیه ۴۹]] و [[آیه ۵۳ سوره یس|۵۳ سوره یس]] ذکر شده است. به گزارش مکارم، از مجوع آیات چنین برداشت میشود که در پایان دنیا همه اهل زمین و آسمانها با صیحه عظیم (صیحه [[مرگ]]) میرانده میشوند و سپس در آغاز قیامت نیز با فریادی بزرگ همه زنده شده و بهپا میخیزند. (فریاد حیات و زندگی)<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۵۳۴-۵۳۷|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۶۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۸ سوره زمر شصت و هشتمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به ساعات پایانی دنیا، نفخ صور و برپایی قیامت اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ۖ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَىٰ فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و در صور دمیده خواهد شد پس کسانیکه در آسمانها و زمین هستند میمیرند مگر کسیکه خدا بخواهد سپس دوباره در آن دمیده میشود پس بناگاه همگی بهپا میخیزند و مینگرند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و در صور دمیده شود، سپس هر کس که در آسمانها و هر کس که در زمین است، بیهوش شود، مگر آنکه خدا خواهد، سپس بار دیگر در آن دمیده شود، آنگاه ایشان [انسانها] ایستادگانی چشم به راهند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، از وضعیت دنیا در پایان آن، اینگونه خبر میدهد: «و در صور دمیده میشود، تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند میمیرند، مگر کسانی که خدا بخواهد. سپس بار دیگر در صور دمیده میشود، ناگهان همگی بپا میخیزند و در انتظار حساب و جزا و سرنوشت خویشند!» به گفته مکارم، این آیه درباره پایان جهان و آغاز رستاخیز به دو حادثه ناگهانی اشاره دارد: حادثه اول (مرگ فوری موجودات زنده) و حادثه دوم (زنده شدن دوباره همه انسانها با فاصلهای و بهطور ناگهانی و برپایی رستاخیز.) که در قرآن از این دو حادثه با عنوان «نفخ صور» یاد شده است. قرآن در برخی آیات دیگر از این حوادث با تعبیرات مختلفی نام برده است: «نقر در ناقور» که در آیات ۸ و ۹ سوره مدثر با این عبارت و تعبیر «قارعة» در سوره قارعه آیات ۱ تا ۳ و با عنوان «صیحه» به معنای صدای عظیم در آیه ۴۹ و ۵۳ سوره یس ذکر شده است. به گزارش مکارم، از مجوع آیات چنین برداشت میشود که در پایان دنیا همه اهل زمین و آسمانها با صیحه عظیم (صیحه مرگ) میرانده میشوند و سپس در آغاز قیامت نیز با فریادی بزرگ همه زنده شده و بهپا میخیزند. (فریاد حیات و زندگی)[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۴۷۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۳۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۵۳۴-۵۳۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
