آیه ۱ سوره احزاب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱ سوره احزاب''' یکمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱ سوره احزاب''' یکمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. موضوع آیه فرمان عدم [[تبعیت]] و [[اطاعت]] از [[کافران]] و [[منافقان]] از جانب [[پروردگار]] به [[پیامبر اسلام]] است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در نخستین آیه این سوره پیامبر اسلام را مخاطب قرار داده و به او چنین فرمان میدهد: «ای [[پیامبر]] [[تقوا|تقوی]] الهی پیشه کن و از کافران و منافقان اطاعت منما، [[خداوند]] [[علیم|عالم]] و [[حکیم (اسماء الحسنی)|حکیم]] است.» به گزارش مکارم، یکی از [[شأن نزول|شأن نزول]]<nowiki/>هایی که در باره این آیات نقل شده در مورد «[[ابوسفیان|ابو سفیان]]» و بعضی دیگر از سران [[کفر]] و [[شرک]] است که بعد از [[غزوه احد|جنگ احد]] از پیامبر اسلام [[امان]] گرفتند و وارد [[مدینه]] شدند و به اتفاق «[[عبدالله بن ابی|عبد اللَّه بن ابی]]» و بعضی دیگر از دوستانشان به نزد پیامبر آمدند و گفتند: «ای محمد! بیا و از بدگویی به [[خدایان]] ما –[[بتها|بتهای]] [[لات]] و [[عزی]] و [[منات]]– صرف نظر کن و بگو آنها برای [[پرستش]] کنندگانشان [[شفاعت]] میکنند تا ما هم از تو دست برداریم و هر چه میخواهی دربارهٔ خدایت توصیف کنی؛ آزاد هستی». این پیشنهاد پیامبر را ناراحت کرد، [[عمر بن خطاب|عمر]] برخاست و گفت: «اجازه ده تا آنها را از دم شمشیر بگذرانم!» پیغمبر گفت: «من به آنها امان دادم چنین چیزی ممکن نیست.» اما دستور داد آنها را از مدینه بیرون کنند. پس از آن آیات فوق نازل شد و به پیامبر دستور داده شد که به این گونه پیشنهادها اعتنا نکند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۸۷-۱۸۹|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱ سوره احزاب یکمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. موضوع آیه فرمان عدم تبعیت و اطاعت از کافران و منافقان از جانب پروردگار به پیامبر اسلام است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«به نام خداوند بخشندة مهربان، ای پیامبر! از خدا پروا بدار، و از کافران و منافقان اطاعت مکن، بیگمان خداوند آگاه (و) دارای حکمت است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«به نام خداوند بخشنده مهربان، ای پیامبر از خداوند پروا کن و از کافران و منافقان اطاعت مکن، که خداوند دانای فرزانه است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در نخستین آیه این سوره پیامبر اسلام را مخاطب قرار داده و به او چنین فرمان میدهد: «ای پیامبر تقوی الهی پیشه کن و از کافران و منافقان اطاعت منما، خداوند عالم و حکیم است.» به گزارش مکارم، یکی از شأن نزولهایی که در باره این آیات نقل شده در مورد «ابو سفیان» و بعضی دیگر از سران کفر و شرک است که بعد از جنگ احد از پیامبر اسلام امان گرفتند و وارد مدینه شدند و به اتفاق «عبد اللَّه بن ابی» و بعضی دیگر از دوستانشان به نزد پیامبر آمدند و گفتند: «ای محمد! بیا و از بدگویی به خدایان ما –بتهای لات و عزی و منات– صرف نظر کن و بگو آنها برای پرستش کنندگانشان شفاعت میکنند تا ما هم از تو دست برداریم و هر چه میخواهی دربارهٔ خدایت توصیف کنی؛ آزاد هستی». این پیشنهاد پیامبر را ناراحت کرد، عمر برخاست و گفت: «اجازه ده تا آنها را از دم شمشیر بگذرانم!» پیغمبر گفت: «من به آنها امان دادم چنین چیزی ممکن نیست.» اما دستور داد آنها را از مدینه بیرون کنند. پس از آن آیات فوق نازل شد و به پیامبر دستور داده شد که به این گونه پیشنهادها اعتنا نکند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۵۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۰۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۱۸۷-۱۸۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات نامدار سوره | |
|---|---|
| آیات | |
| مرتبط | |
