آیه ۳۹ سوره احزاب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۹ سوره احزاب''' سی و نهمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۹ سوره احزاب''' سی و نهمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. آیه به ویژگیهای مخصوص [[پیامبران]] الهی اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به چند ویژگی خاص پیامبران الهی اشاره کرده و چنین میگوید: «[پیامبران پیشین] کسانی بودند که [[تبلیغ]] رسالتهای الهی میکردند و [تنها] از او میترسیدند و از هیچکس جز [[خدا]] واهمه نداشتند و همین بس که [[خداوند]] حسابگر [و پاداش دهنده اعمال آنها] است.» به گزارش مکارم، پیامبران در راه تبلیغ [[دین]] و گسترش دعوت الهی هرگز نباید کمترین هراس و ترسی از کسی داشته باشند. بخصوص در مورد شکستن سنتهای غلط و ناروای جوامع بشری که از [[جهل]] مردم سرچشمه گرفته و در همین سوره به یکی از نمونههای آن در عصر [[پیامبر اسلام]] اشاره شده است. همچنین در پایان آیه، خداوند به عنوان تنهاترین پشتیبان و حافظ اعمال و جزادهنده آنها معرفی میشود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۳۰-۳۳۱|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۳۹ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۹ سوره احزاب سی و نهمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. آیه به ویژگیهای مخصوص پیامبران الهی اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«کسانیکه پیامهای خداوند را میرسانند و از او میترسند و جز خدا از کسی نمیترسند و خداوند (به عنوان) حسابرس بس است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«همان کسانی که پیامهای الهی را میرسانند و از او پروا دارند و از هیچ کس جز خداوند پروا ندارند و خداوند حسابرسی را بسنده است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به چند ویژگی خاص پیامبران الهی اشاره کرده و چنین میگوید: «[پیامبران پیشین] کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی میکردند و [تنها] از او میترسیدند و از هیچکس جز خدا واهمه نداشتند و همین بس که خداوند حسابگر [و پاداش دهنده اعمال آنها] است.» به گزارش مکارم، پیامبران در راه تبلیغ دین و گسترش دعوت الهی هرگز نباید کمترین هراس و ترسی از کسی داشته باشند. بخصوص در مورد شکستن سنتهای غلط و ناروای جوامع بشری که از جهل مردم سرچشمه گرفته و در همین سوره به یکی از نمونههای آن در عصر پیامبر اسلام اشاره شده است. همچنین در پایان آیه، خداوند به عنوان تنهاترین پشتیبان و حافظ اعمال و جزادهنده آنها معرفی میشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۷۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۷۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۳۳۰-۳۳۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات نامدار سوره | |
|---|---|
| آیات | |
| مرتبط | |
