آیه ۶۰ سوره احزاب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶۰ سوره احزاب''' شصتمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۶۰ سوره احزاب''' شصتمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. این آیه تهدید و هشدار به [[منافقان]] و کسانی است که نسبت به [[پیامبر]] و [[مؤمنان]] فعالیتهای آزاردهنده انجام میدهند و به آنان [[آزار]] میرسانند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، درباره فعالیتهای خرابکارانه منافقان و ارذل و اوباش [[مدینه]] است و به آنان چنین هشدار و اخطاری میدهد: «اگر منافقان و آنها که در دلهایشان بیماری است و [همچنین] آنها که اخبار [[دروغ]] و [[شایعات]] بی اساس در مدینه پخش میکنند، دست از کار خود برندارند تو را بر ضد آنان میشورانیم. سپس جز مدت کوتاهی نمیتوانند در کنار تو در این شهر بمانند.» به گزارش مکارم، لغت «مرجفون» (از ماده ارجاف) به معنی اشاعه اباطیل به منظور غمگینساختن دیگران است و اصل" ارجاف" به معنی اضطراب و تزلزل است و از آنجا که شایعات باطل ایجاد اضطراب عمومی میکند؛ این واژه به آن اطلاق شده است. «نغرینک» (از ماده اغراء) به معنی دعوت به انجام کار و یادگرفتن چیزی توأم با تشویق و تحریض است. به گفته مکارم، از لحن آیه چنین استفاده میشود که سه گروه در مدینه مشغول خرابکاری بودند و هر کدام به نحوی اهداف شوم خود را پیاده میکردند و این به صورت یک برنامه و جریان درآمده بود و جنبه شخصی و فردی نداشت. گروه نخست «منافقین» بودند که با توطئههای ضد اسلامی برای براندازی [[اسلام]] میکوشیدند. گروه دوم اراذل و اوباش که [[قرآن]] از آنها تعبیر به بیماردلان کرده است و گروه سوم کسانی بودند که با پخش شایعات در مدینه (مخصوصاً به هنگامی که [[پیامبر اسلام|پیامبر]] و سپاه اسلام به [[غزوات]] میرفتند) به تضعیف روحیه بازماندگان میپرداختند و خبرهای دروغین از شکست پیامبر و [[مؤمنان]] میدادند و به گفته بعضی از [[مفسران]] این گروه همان [[یهود]] بودند. به این ترتیب هر سه گروه را قرآن مورد تهدید شدید قرار داده است. این احتمال نیز در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه وجود دارد که برنامههای تخریبی سهگانه فوق همگی کار منافقان بوده و جدا ساختن آنها از یکدیگر جداسازی اوصاف است نه اشخاص.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۲۹-۴۳۱|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۶۰ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۰ سوره احزاب شصتمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. این آیه تهدید و هشدار به منافقان و کسانی است که نسبت به پیامبر و مؤمنان فعالیتهای آزاردهنده انجام میدهند و به آنان آزار میرسانند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«اگر منافقان و بیمار دلان و کسانیکه در مدینه باعث اضطراب میگردند از کار خود دست نکشند به یقیت تو را برایشان میشورانیم آنگاه جز زمانی اندک در آن شهر با تو مجاور نخواهند بود»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«اگر منافقان و بیماردلان و شایعهسازان در مدینه [از کارهای خود] دست برندارند، تو را به ایشان تسلط دهیم و سپس جز اندک مدتی در آن [شهر مدینه] در جوار تو نباشند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، درباره فعالیتهای خرابکارانه منافقان و ارذل و اوباش مدینه است و به آنان چنین هشدار و اخطاری میدهد: «اگر منافقان و آنها که در دلهایشان بیماری است و [همچنین] آنها که اخبار دروغ و شایعات بی اساس در مدینه پخش میکنند، دست از کار خود برندارند تو را بر ضد آنان میشورانیم. سپس جز مدت کوتاهی نمیتوانند در کنار تو در این شهر بمانند.» به گزارش مکارم، لغت «مرجفون» (از ماده ارجاف) به معنی اشاعه اباطیل به منظور غمگینساختن دیگران است و اصل" ارجاف" به معنی اضطراب و تزلزل است و از آنجا که شایعات باطل ایجاد اضطراب عمومی میکند؛ این واژه به آن اطلاق شده است. «نغرینک» (از ماده اغراء) به معنی دعوت به انجام کار و یادگرفتن چیزی توأم با تشویق و تحریض است. به گفته مکارم، از لحن آیه چنین استفاده میشود که سه گروه در مدینه مشغول خرابکاری بودند و هر کدام به نحوی اهداف شوم خود را پیاده میکردند و این به صورت یک برنامه و جریان درآمده بود و جنبه شخصی و فردی نداشت. گروه نخست «منافقین» بودند که با توطئههای ضد اسلامی برای براندازی اسلام میکوشیدند. گروه دوم اراذل و اوباش که قرآن از آنها تعبیر به بیماردلان کرده است و گروه سوم کسانی بودند که با پخش شایعات در مدینه (مخصوصاً به هنگامی که پیامبر و سپاه اسلام به غزوات میرفتند) به تضعیف روحیه بازماندگان میپرداختند و خبرهای دروغین از شکست پیامبر و مؤمنان میدادند و به گفته بعضی از مفسران این گروه همان یهود بودند. به این ترتیب هر سه گروه را قرآن مورد تهدید شدید قرار داده است. این احتمال نیز در تفسیر آیه وجود دارد که برنامههای تخریبی سهگانه فوق همگی کار منافقان بوده و جدا ساختن آنها از یکدیگر جداسازی اوصاف است نه اشخاص.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۸۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۹۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۴۲۹-۴۳۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات نامدار سوره | |
|---|---|
| آیات | |
| مرتبط | |
