آیه ۷۹ سوره ص: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Islambot (بحث | مشارکت‌ها)
مصورسازی رباتیک
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه
| تصویر      = Topkapi_EH4_0595.png
| توضیح تصویر = متن آیه ۷۹ سوره ص در [[مصحف توپقاپی]] متعلق به قرن ۱-۲ قمری
| متن جایگزین = قرآنی قدیمی به خط کوفی
}}


'''آیه ۷۹ سوره ص''' هفتاد و نهمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید. آیه به مهلت خواستن [[ابلیس]] از [[خداوند]] تا [[روز قیامت]] اشاره دارد.  
'''آیه ۷۹ سوره ص''' هفتاد و نهمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید. آیه به مهلت خواستن [[ابلیس]] از [[خداوند]] تا [[روز قیامت]] اشاره دارد.  

نسخهٔ کنونی تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۱۸

آیه ۷۹ سوره ص
متن آیه ۷۹ سوره ص در مصحف توپقاپی متعلق به قرن ۱-۲ قمری
مشخصات قرآنی
نام سورهص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۷۹
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۷۹ سوره ص هفتاد و نهمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه به مهلت خواستن ابلیس از خداوند تا روز قیامت اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ آیهٔ ۷۹ از سورهٔ ۳۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«گفت: پروردگارا! تا روزی که بندگان برانگیخته می‌شوند مرا مهلت بده»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«گفت پروردگارا پس مرا تا روزی که [مردمان‌] برانگیخته شوند مهلت ده‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: در ادامه آیات قبلی و پس از فرمان لعن و طرد ابلیس توسط خداوند، ابلیس به جای آنکه بیدار شده و درصدد جبران باشد؛ با تکبر و غرور از خداوند درخواست کرد که به او تا روز قیامت مهلت دهد. قرآن سخن ابلیس را اینگونه بازگو نموده است: «گفت: پروردگار من! مرا تا روز رستاخیز که انسان‌ها برانگیخته می‌شوند؛ مهلت ده.» به گزارش مکارم، این مهلت خواستن برای جبران اشتباه و توبه و بازگشت نبود؛ بلکه او می‌خواست تا آخرین فرصت ممکن به فریب و اغوای انسان بپردازد و به این وسیله مرگ خود را به تعویق بیندازد.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.