آیه ۱۹ سوره ص
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۹ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۹ سوره ص نوزدهمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در ادامه آیه قبل، اشاره این آیه به همراهی پرندگان با داوود به هنگام مناجات خواندن و تسبیح کردن است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً ۖ كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و پرندگان را نیز مسخرّ نمودییم درحالیکه با او جمع شده بودند، همگی فرمانبردار او (=خدا) بودند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و پرندگان را که گرد آینده بودند و همه باز گردنده»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از مسخر بودن پرندگان علاوه بر کوهها در برابر داوود سخن گفته و چنین بیان میکند: «پرندگان را نیز دستهجمعی مسخر او کردیم تا همراه او تسبیح خدا گویند و بازگشت کننده به سوی او بودند.» مکارم درباره چگونگی همصدایی کوهها و پرندگان با داوود مینویسد: «برخی مفسران عقیده دارند این صدای گیرا و جذاب داوود بود که در کوهها منعکس میشد و پرندگان را به سوی خود جذب میکرد. گروه دیگری نیز اعتقاد دارند این تسبیح توأم با صدای ظاهری و همراه با نوعی درک و شعور بوده که در باطن ذرات عالم است و هنگامی که صدای دلانگیز این پیامبر بزرگ را به وقت مناجات میشنیدند با او همصدا میشدند و غلغله تسبیح آنها درهم میآمیخت. بعضی نیز احتمال دادهاند این همان تسبیح تکوینی است که همه موجودات با زبان حال دارند و نظام خلقت آنها به خوبی خداوند را از هر عیب و نقص پاک و منزه و دارای علم و قدرت و هر گونه صفات کمال میخوانند. به باور مکارم، تفسیر دوم از سایر تفاسیر مناسبتر و با مفهوم آیه سازگارتر است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۳۷۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۲۸۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۲۳۸-۲۳۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
