آیه ۳۷ سوره رعد
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | رعد | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۳ | ||||
| شماره آیه | ۳۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۷ سوره رعد سی و هفتمین آیه از سیزدهمین سوره قرآن است و در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف وجود دارد. موضوع آیه توصیف قرآن به کتابی روشن و فصیح و فرمان به عدم تبعیت از مشرکان به پیامبر اسلام است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَكَذَٰلِكَ أَنْزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا ۚ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَمَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا وَاقٍ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اينگونه قرآن را به عنوان کتابي روشن و با زبان عربي فرو فرستاديم، و اگر از آرزوها و خواستههايشان پيروي کني بعد از اينکه دانش به تو رسيده است تو را از (عذاب) خداوند هيچ کار ساز و بازدارندهاي نيست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و بدینسان آن را به صورت کتابی حکمتآموز عربی نازل کردهایم، و اگر پس از علمی که بر تو نازل شده است، از هوا و هوس آنان پیروی کنی، در برابر خداوند یاور و نگهدارندهای نداری»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه در توصیف قرآن چنین میگوید: «همانگونه (که به پیامبران پیشین کتاب آسمانی دادیم) بر تو نیز فرمان روشن و صریحی نازل کردیم و اگر از هوسهای آنها –بعد از آنکه آگاهی برای تو آمده– پیروی کنی؛ هیچکس از تو در برابر خدا حمایت و جلوگیری نخواهد کرد.» به گزارش مکارم، عربی به معنای سخن فصیح و روشن است و راغب در مفردات در تعریف آن آورده است که مفهوم «حکما عربیا» این است که سخنی است روشن و آشکار که حق را ثابت و باطل را روشن میسازد. به این ترتیب منظور از توصیف قرآن به این صفت آنست که احکامش واضح و آشکار و جای سوء استفاده و تعبیرهای مختلف ندارد. این احتمال نیز مطرح شده که عربی در اینجا به معنای «شریف» است. چراکه این کلمه به همین معنا نیز در لغت آمده است. البته در این مورد خاص ممکن است اشاره به زبان عربی باشد. چراکه خداوند هر پیامبری را به زبان قوم خود مبعوث میکرد تا ابتدا قوم و ملت خود را هدایت کند و سپس سایر امم را به این دین جهانی (اسلام) دعوت کند. در پایان آیه نیز به پیامبر فرمان داده میشود که هرگز از هوا و هوسهای مشرکان تبعیت و پیروی نکند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره رعد، سیزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره محمد و پیش از سوره الرحمن نازل شد. از مجموع آیات در مدنی یا مکی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد. در سوره رعد، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۸ سوره رعد، دارای سجده مستحب است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۴۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۵۰۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۲۳۷-۲۳۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره رعد»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.