آیه ۴۳ سوره رعد
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | رعد | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۳ | ||||
| شماره آیه | ۴۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۳ سوره رعد چهل و سومین آیه از سیزدهمین سوره قرآن است و در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف وجود دارد. موضوع آخرین آیه این سوره، معجزه بودن قرآن و گواهی خداوند و کسی که علم الکتاب در نزد اوست بر صدق پیامبری محمد میباشد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا ۚ قُلْ كَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و کافران ميگويد: تو پيامبر (خدا) نيستي، بگو: کافي است خدا و کسي که علم کتاب نزد او است ميان من و شما گواه باشد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و کافران گویند تو پیامبر نیستی، بگو خداوند و کسی که صاحب علم کتاب است، بین من و شما گواه بس»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه بر معجزه بودن قرآن و صدق گفتار پیامبر تأکید شده و چنین آمده است: «آنها که کافر شدند میگویند تو پیامبر نیستی، بگو کافی است که خداوند و کسانی که علم کتاب (و آگاهی بر قرآن) نزد آنهاست گواه (من) باشند.» به گزارش مکارم، مخاطب این آیه مشرکان و کافرانی هستند که در برابر پیامبر هر روز بهانهای تازه میتراشیدند و تقاضای معجزه جدید داشتند و در آخر کار هم میگفتند تو پیامبر نیستی. قرآن به پیامبر میگوید: «به آنها بگو میان من و شما دو کس گواه و شاهد هستند. یکی الله و دیگری کسی که علم کتاب و آگاهی از قرآن در نزد اوست.» به گفته مکارم، منظور از «من عنده علم الکتاب» آگاهان از محتوای قرآن است. اما مفسران احتمال دیگری را نیز برای آن بیان کرده و آنها را دانشمندان اهل کتاب دانستهاند. در بسیاری از روایات اسلامی منظور از این عبارت علی بن ابیطالب و امامان از اهل بیت گفته شده که در تفاسیر برهان و نورالثقلین این روایات جمعآوری شدهاند. اگرچه از نظر مکارم این احادیث دلالت بر انحصار نمیکند و این روایات اشاره به مصداقهای تام و کامل آیه دارند. او در انتهای تفسیر آیه، روایتی از ابوسعید خدری نقل میکند که از پیامبر اسلام درباره آیه «قال الذی عنده علم من الکتاب» پرسید. پیامبر در پاسخ گفت: «او وصی و جانشین برادرم سلیمان نبی بود.» پس از آن، ابوسعید خدری از تفسیر آیه فوق سؤال میکند که پیامبر در جواب میگوید: «منظور از «من عنده علم الکتاب» برادرم علی بن ابیطالب است.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره رعد، سیزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره محمد و پیش از سوره الرحمن نازل شد. از مجموع آیات در مدنی یا مکی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد. در سوره رعد، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۸ سوره رعد، دارای سجده مستحب است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۵۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۵۲۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۲۵۳-۲۵۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره رعد»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
