بدون تصویر

آیه ۱ سوره رعد

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۱ سوره رعد
مشخصات قرآنی
نام سورهرعد
تعداد آیات سوره۴۳
شماره آیه۱
شماره جزء۱۳
شماره حزب۵۰
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱ سوره رعد یکمین آیه از سیزدهمین سوره قرآن است و در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف وجود دارد. آغاز این سوره با حروف مقطعه «المر» است و به دنبال آن درباره عظمت و بزرگی قرآن سخن گفته شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ المر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ ۗ وَالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ آیهٔ ۱ از سورهٔ ۱۳ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«به نام خداوند بخشندة مهربان، الف، لام ميم، راء اين آيات كتاب (قرآن) است، و آنچه كه از سوي پروردگارت به‌سوی تو نازل شده حق است، ولي بيشتر مردم ايمان نمي‌آورند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«به نام خداوند بخشنده مهربان، المر الف لام میم راء این آیات کتاب آسمانی است، و آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده است، راست و درست است، ولی بیشترینه مردم نمی‌گروند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: در آیه نخست، این سوره با حروف مقطعه «المر» شروع می‌شود و سپس درباره آیات قرآن و عظمت آن چنین آمده است: «اینها آیات کتاب [آسمانی] است و آنچه از طرف پروردگار بر تو نازل شده حق است ولی اکثر مردم ایمان نمی‌آورند.» به گزارش مکارم، در این آیه بر عدم شک و تردید در قرآن و حق بودن آن تأکید شده است که با وجود این مطلب، بسیاری از مردم به آن و پروردگار نازل کننده آن ایمان نمی‌آورند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره رعد، سیزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره محمد و پیش از سوره الرحمن نازل شد. از مجموع آیات در مدنی یا مکی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد. در سوره رعد، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۸ سوره رعد، دارای سجده مستحب است.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.