آیه ۳۶ سوره اسراء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اسراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۳۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۵ | ||||
| شماره حزب | ۵۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۶ سوره اسراء سی و ششمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه بر پیروی از علم و مسئول بودن اعضای بدن انسان از جمله گوش، چشم و قلب او اشاره و تأکید شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَٰئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و از پي چيزي مرو که به آن آگاهي نداري، بيگمان گوش و چشم و دل هر يک مورد سوال واقع خواهند شد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و آنچه به آن علم نداری پیروی مکن، چرا که گوش و چشم و دل هر یک در آن کار مسؤول است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به بخش دیگری از احکام الهی اشاره دارد و چنین میگوید: درباره چیزی که به آن علم نداری پیروی نکن و درموردش تحقیق کن. سپس در ادامه آیه علت این نهی بیان شده است. قرآن در اینجا اعضای بدن انسان از جمله گوش، چشم و قلب او را مسئول دانسته و بیان میدارد که در روز قیامت در مورد کارهایی که انجام دادهاند، مورد پرسش قرار خواهند گرفت.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۳۳۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۳: ۱۰۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۸۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۸۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۲: ۱۱۶-۱۱۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اسراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
