آیه ۲۰ سوره اسراء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اسراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۲۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۵ | ||||
| شماره حزب | ۵۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۰ سوره اسراء بیستمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به این نکته اشاره شده که خداوند هم نسبت به دنیاطلبان و هم آخرت جویان یکسان عمل میکند و بهره هر دو گروه را متناسب با اعمال و تلاش آنها به ایشان عطا میکند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
كُلًّا نُمِدُّ هَٰؤُلَاءِ وَهَٰؤُلَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ ۚ وَمَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و (پياپي) به هر يک از اينان و آنان از بخشش پروردگارت ميدهيم، و بخشايش پروردگارت (از هيچ کس) منع نگشته است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«هر یک از آنان و اینان را از عطای پروردگارت بهره میرسانیم و عطای پروردگارت ممنوع نیست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، این نکته را یادآور میشود که بخشش و عطای خداوند از هیچ کس ممنوع نیست. او به هر دو گروه انسانها (دنیاطلبان و آخرت جویان) از عطای خویش میبخشد و آنان را امداد میکند. به گفته مکارم، «نمد» (از ماده امداد) به معنای افزودن است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۳۱۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۳: ۵۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۸۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۸۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۲: ۶۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اسراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
