آیه ۱۱ سوره اسراء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اسراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۱۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۵ | ||||
| شماره حزب | ۵۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱ سوره اسراء یازدهمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. اشاره آیه به یکی از عوامل مهم ایمان نیاوردن انسانهاست.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَيَدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ ۖ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و انسان دعاي شر ميکند، همانگونه که دعاي خير ميکند، و انسان شتابکار است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و انسان همان گونه که در مورد خیر دعا میکند، در مورد شر نفرین میکند، و انسان شتابکار است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به عدم مطالعه کافی در امور را از عوامل مهم ایمان نیاوردن انسانها نام برده است و انسان را موجودی ذاتا عجول میداند. به گفته مکارم، «دعاء» در اینجا معنی وسیعی دارد که هر گونه طلب و خواستن را شامل میشود، اعم از اینکه با زبان بخواهد یا عملاً برای بدست آوردن چیزی بپا خیزد و تلاش و کوشش کند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۳۰۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۳: ۵۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۸۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۸۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۲: ۳۹-۴۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اسراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
