آیه ۸۷ سوره اسراء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اسراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۸۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۵ | ||||
| شماره حزب | ۵۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸۷ سوره اسراء هشتاد و هفتمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه درباره رحمت و فضل خداوند نسبت به پیامبر اسلام و مسلمانان سخن گفته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ۚ إِنَّ فَضْلَهُ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيرًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«مگر رحمتي از سوي پروردگارت (به دادت برسد) بيگمان فضل او در حق تو همواره بسيار است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«مگر به رحمت پروردگارت که بخشش و بخشایش او در حق تو بسیار است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از رحمت خداوند نسبت به پیامبر اسلام و انسانها چنین میگوید: «اگر ما این علم و دانش را از تو نمیگیریم؛ رحمت پروردگار تو است و فضل پروردگار بر تو بزرگ بوده است.» به گفته مکارم، به خاطر رحمت خداست که او برای هدایت مردم، رهبران معصوم و حجتهای خود را فرستاده است. همچنین از این استثنا و جمله معلوم میشود که پیامبر از خودش چیزی ندارد و علم و دانش و وحی آسمانی همه از جانب خداوند و بسته به مشیت و اراده اوست.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۱: ۴۰۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۳: ۲۴۷.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۹۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۹۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۲: ۲۷۱-۲۷۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اسراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
