بدون تصویر

آیه ۱۸ سوره اسراء

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۱۸ سوره اسراء
مشخصات قرآنی
نام سورهاسراء
تعداد آیات سوره۱۱۱
شماره آیه۱۸
شماره جزء۱۵
شماره حزب۵۷
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۸ سوره اسراء شانزدهمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. موضوع آیه حب دنیا و آثار آن در زندگی دنیوی و اخروی انسان‌هاست.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلَاهَا مَذْمُومًا مَدْحُورًا آیهٔ ۱۸ از سورهٔ ۱۷ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«هرکس که (دنياي) زودگذر را بخواهد، در آن هرچه را بخواهيم زود به او مي‌دهيم، سپس جهنم را برايش مقرر مي‌داريم که در آن (آتش به صورت) خوار و رانده شده درمي‌آيد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«هر کس بهره زودیاب [دنیوی‌] بخواهد، برای هر کس که بخواهیم و هر چه بخواهیم، در آن پیش اندازیم، سپس جهنم را برای او مقرر می‌داریم که نکوهیده و مطرود به آن در آید»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث، علت اصلی طغیان انسان‌ها در برابر اوامر الهی را حب و دوست داشتن دنیا و متاع‌ زودگذر آن می‌داند. قرآن در این باره می‌گوید: کسانیکه تنها هدف آنها زندگی زودگذر دنیاست، از مال دنیا به اندازه‌ای که بخواهد می‌بخشد؛ اما در آخرت نیز برایش جهنم و آتش سوزان را مهیا می‌سازد. به گفته مکارم، «عاجله» به معنای نعمت‌های زودگذر یا دنیای زودگذر است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.