آیه ۱۲ سوره اسراء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اسراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۱۲ | ||||
| شماره جزء | ۱۵ | ||||
| شماره حزب | ۵۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۲ سوره اسراء دوازدهمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به آفرینش شب و روز به عنوان دو نشانه و آیه قدرت الهی پرداخته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آيَتَيْنِ ۖ فَمَحَوْنَا آيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ ۚ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِيلًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و شب و روز را دو نشانه قرار دادهايم، و نشانۀ شب را ناپيدا ساختيم و نشانه روز را روشن گردانيديم تا از فضل پروردگارتان بهرهمند گرديد، و تا شمار سالها و حساب را بدانيد، و ما هر چيزي را به تفصيل بيان نمودهايم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و شب و روز را دو پدیده قرار دادیم، و آنگاه پدیده شب را محو، و پدیده روز را روشن گرداندیم، تا از فضل پروردگارتان [روزی خویش را] بجویید، و شمار سالها و حساب [هر چیز] را بدانید، و هر چیز را به خوبی روشن ساختهایم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه مورد بحث، شب و روز را دو آیت و نشانه قدرت الهی معرفی میکند و سپس برای شب نشانه پنهانی و برای روز نشانه روشن ذکر مینماید. در ادامه آیه برای پیدایش شب و روز و رفت و آمد آنها دو هدف بیان میشود: نخست بهرهمند شدن از فضل و روزی خداوند در روزها به واسطه تلاش و کار و دیگری به شمار درآوردن سالها و امکان برنامه ریزی و تنظیم کردن کارها و امور بر اساس ساعات شبانه روز.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۳۰۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۳: ۵۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۸۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۸۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۲: ۴۱-۴۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اسراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
