آیه ۳۷ سوره اسراء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اسراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۳۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۵ | ||||
| شماره حزب | ۵۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۷ سوره اسراء سی و هفتمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه نهی از تکبر و غرور است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و خرامان در زمين راه مرو، چرا که تو نميتواني زمين را بشکافي و به بلنداي کوهها برسي»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و در زمین خرامان راه مرو، چرا که تو نه هرگز زمین را توانی شکافت و نه از بلندی هرگز سر به کوهها توانی رساند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه با تعبیر روشنی با مخاطب قرار دادن پیامبر اسلام، مسلمانان را از کبر ورزیدن و غرور نهی میکند. به گفته مکارم، قرآن با اشاره به این نکته که فرد متکبر با راه رفتن از روی کبر و غرور نه میتواند زمین را بشکافد و نه میتواند به بلندای کوهها خود را برساند، صفت زشت تکبر در انسان را محکوم کرده و هشدار میدهد که هر نشانهای از آن، حتی در کوچکترین اعمالش، نشانه حضور خطرناک آن در روح انسان است که باید سریعاً با آن مبارزه کرد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۳۴۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۳: ۴۲۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۸۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۸۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۲: ۱۲۱-۱۲۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اسراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
