آیه ۵ سوره رعد
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | رعد | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۳ | ||||
| شماره آیه | ۵ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵ سوره رعد پنجمین آیه از سیزدهمین سوره قرآن است و در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف وجود دارد. موضوع آیه گفتار و تعجب کافران از مسئله معاد و بیان سرانجام آنان در آخرت است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَإِذَا كُنَّا تُرَابًا أَإِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اگر به شگفت ميآيي، شگفتانگیز سخن آنان است که ميگويند: آيا هنگامي که خاک شديم آفرينش تازهاي پيدا ميکنيم؟ اينان کسانياند که به پرروردگارشان کفر ورزيدند و بندها و زنجيرها در گردنهايشان خواهد بود اينان دوزخياند و در آن جاودانه ميمانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اگر عجب کنی، سخن ایشان عجیب[تر] است [که میگویند] آیا آنگاه که خاک شدیم، آیا به آفرینش تازهای در میآییم؟ اینان کسانیاند که به پروردگارشان کفرورزیدهاند و هم اینانند که [در قیامت و در دوزخ] در گردنهایشان غل و بندهاست، و اینان دوزخیاند و جاودانه در آنند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه موردبحث، به مسئله معاد چنین میگوید: «و اگر میخواهی (از چیزی) تعجب کنی عجیب گفتار آنها است که میگویند آیا هنگامی که خاک شدیم (بار دیگر زنده میشویم و) به خلقت جدیدی بازمیگردیم؟! آنها کسانی هستند که به پروردگارشان کافر شدهاند و آن غل و زنجیرهاست در گردنشان، و آنها اصحاب آتشند و جاودانه در آن خواهند ماند!.» به گزارش مکارم، قرآن در ادامه آیات قبل که درباره نشانههای عظمت خداوند بود؛ در این آیه به مسئله معاد پرداخته و آن را تأکید کرده است. چراکه این دو مسئله (مبدأ و معاد) با هم ارتباط و پیوستگی خاصی دارند. سپس قرآن در این آیه سرنوشت آینده این گروه از منکران معاد را در سه جمله به اختصار میآورد. نخست آنکه این گروه کسانی هستند که به خداوند کافر شدند و دوم آنکه آنها گرفتار غلها و زنجیرهای بت پرستی و هواپرستی و دنیا پرستی هستند و سوم آنکه در نتیجه این کفر و اعمال کفر آمیز، در آخرت از اصحاب دوزخ و جاودانه در آن خواهند ماند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره رعد، سیزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره محمد و پیش از سوره الرحمن نازل شد. از مجموع آیات در مدنی یا مکی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد. در سوره رعد، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۸ سوره رعد، دارای سجده مستحب است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۴۰۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۱۲۳-۱۲۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره رعد»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
