مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.

آیه ۲ سوره زمر: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۲ سوره زمر''' دومین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۲ سوره زمر''' دومین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید. این آیه به محتوای [[قرآن]] و عظمت آن اشاره دارد.  


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در اینجا به معرفی محتوای خویش پرداخته و خطاب به [[پیامبر اسلام]] چنین می‌گوید: «ما اين كتاب را به [[حق]] بر تو نازل کردیم. پس [[خدا]] را [[پرستش]] کن در حالی که [[دین]] خود را برای او [[اخلاص (اخلاق)|خالص]] می‌کنی.» به گزارش مکارم، این [[کتاب آسمانی]] به جز حق سخنی ندارد و مطالب آن تماما حق است، لذا همواره حق‌طلبان و حق‌جویان به دنبال آن می‌روند و در جستجوی حقانیت محتوای آن هستند. مطلب دوم این آیه بیان هدف از [[نزول قرآن]] است که به باور مکارم، ممکن است منظور از «دین» در اینجا [[عبادت]] [[خداوند]] باشد، چرا که قبل از آن با جمله «فَاعْبُدِ اللَّهَ‌» دستور به عبادت می‌دهد، بنابراین دنباله آن که «مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ‌» است؛ شرط صحت عبادت یعنی [[اخلاص (اخلاق)|اخلاص]] و خالی از هر گونه [[شرک]] و [[ریا]]  و غیر خدا بودن را بیان می‌کند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۶۴|ج=۱۹}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۵

آیه ۲ سوره زمر
مشخصات قرآنی
نام سورهزمر
تعداد آیات سوره۷۵
شماره آیه۲
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۲ سوره زمر دومین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. این آیه به محتوای قرآن و عظمت آن اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ آیهٔ ۲ از سورهٔ ۳۹ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«بی‌گمان ما کتاب را به حقّ بر تو نازل کرده‌ایم، پس خدا را پرستش کن و دین خود را برای او خالص گردان»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«کتاب آسمانی را به راستی و درستی بر تو نازل کرده‌ایم، پس خداوند را در حالی که دین خود را برای او پاک و پیراسته می‌داری بپرست‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در اینجا به معرفی محتوای خویش پرداخته و خطاب به پیامبر اسلام چنین می‌گوید: «ما اين كتاب را به حق بر تو نازل کردیم. پس خدا را پرستش کن در حالی که دین خود را برای او خالص می‌کنی.» به گزارش مکارم، این کتاب آسمانی به جز حق سخنی ندارد و مطالب آن تماما حق است، لذا همواره حق‌طلبان و حق‌جویان به دنبال آن می‌روند و در جستجوی حقانیت محتوای آن هستند. مطلب دوم این آیه بیان هدف از نزول قرآن است که به باور مکارم، ممکن است منظور از «دین» در اینجا عبادت خداوند باشد، چرا که قبل از آن با جمله «فَاعْبُدِ اللَّهَ‌» دستور به عبادت می‌دهد، بنابراین دنباله آن که «مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ‌» است؛ شرط صحت عبادت یعنی اخلاص و خالی از هر گونه شرک و ریا و غیر خدا بودن را بیان می‌کند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.