آیه ۶۲ سوره اسراء: تفاوت میان نسخهها
(ایجاد مقاله آیات) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶۲ سوره اسراء''' شصت و دومین [[آیه]] از هفدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به سخن [[ابلیس]] هنگامیکه از درگاه الهی برای همیشه طرد شد، اشاره شده است. | |||
== متن == | == متن == | ||
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص= | متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۳۶۵|ج=۲۱}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱۷۱|ج=۱۳}}</ref> | ||
<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | <blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | ||
== ترجمه == | == ترجمه == | ||
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص= | [[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۲۸۸}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | ||
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص= | [[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۲۸۸}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: براساس متن این آیه، هنگامیکه ابلیس در اثر تمرد از [[فرمان]] [[خداوند]]، برای همیشه از درگاه او طرد و رانده شد؛ از خداوند خواست که تا [[روز قیامت]] به او مهلت دهد تا [[آدم]] و فرزندان او (به جز اندکی از آنان) را از راه [[حق]] گمراه کند. به گزارش مکارم، «احتنکن» از ماده «احتناک» به معنی از ریشه کندن چیزی است و این احتمال نیز وجود دارد که منظور از آن زیر گلو باشد. به این معنا که شیطان گفت بر گردن همه آنها طنابها و ریسمانهای [[وسوسه]] را خواهم افکند و آنان را گمراه خواهم ساخت.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۸۰-۱۸۱|ج=۱۲}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره اسراء]]، هفدهمین [[فهرست سورههای قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، پنجاهمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانستهاند که پس از [[سوره قصص]] و پیش از [[سوره یونس]] نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده [[آیه]] (آیات [[آیه ۲۶ سوره اسراء|۲۶]]، [[آیه ۳۲ سوره اسراء|۳۲]]، [[آیه ۳۳ سوره اسراء|۳۳]]، [[آیه ۵۷ سوره اسراء|۵۷]] و [[آیه ۷۳ سوره اسراء|۷۳]] تا [[آیه ۸۰ سوره اسراء|۸۰]]) از آن را [[سوره مدنی|مدنی]] و الباقی را [[سوره مکی|مکی]] دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه [[ناسخ و منسوخ|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کردهاند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۷۳۷|ف=سوره اسراء}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | اسراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۱۱ | ||||
| شماره آیه | ۶۲ | ||||
| شماره جزء | ۱۵ | ||||
| شماره حزب | ۵۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۲ سوره اسراء شصت و دومین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به سخن ابلیس هنگامیکه از درگاه الهی برای همیشه طرد شد، اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ أَرَأَيْتَكَ هَٰذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«(شيطان) گفت: به من بگو: آيا اين همان کسي است که او را بر من ترجيح داده و گرامي داشتهاي؟ (اين جاي بسي تعجب است!) اگر مرا تا روز قيامت مهلت دهي همگي فرزندان او را ـ جز اندکي ـ نابود ميگردانم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[همچنین] گفت خواهی دید که همین کسی که بر من برتریاش دادی اگر مرا تا روز قیامت بازپس داری [مهلت دهی] همه زاد و رود او جز اندکی را از راه به در برم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: براساس متن این آیه، هنگامیکه ابلیس در اثر تمرد از فرمان خداوند، برای همیشه از درگاه او طرد و رانده شد؛ از خداوند خواست که تا روز قیامت به او مهلت دهد تا آدم و فرزندان او (به جز اندکی از آنان) را از راه حق گمراه کند. به گزارش مکارم، «احتنکن» از ماده «احتناک» به معنی از ریشه کندن چیزی است و این احتمال نیز وجود دارد که منظور از آن زیر گلو باشد. به این معنا که شیطان گفت بر گردن همه آنها طنابها و ریسمانهای وسوسه را خواهم افکند و آنان را گمراه خواهم ساخت.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۱: ۳۶۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۳: ۱۷۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۸۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۸۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۲: ۱۸۰-۱۸۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره اسراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۷.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.