آیه ۹ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۹ سوره زمر''' نهمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۹ سوره زمر''' نهمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به روش مقایسه میان [[مؤمنان]] و [[مشرکان]] و عالمان و جاهلان که روش همیشگی [[قرآن]] است؛ اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، به مقایسهای میان نیکوکاران و مشرکان پرداخته و میگوید: «آیا چنین کسی شایسته و با ارزش است یا کسی که در ساعات شب به [[عبادت]] [[پروردگار]] و [[سجده]] و [[قیام]] مشغول است، از [[عذاب]] [[آخرت]] میترسد و به [[رحمت]] پروردگارش امید دارد؟! بگو آیا کسانی که میدانند با کسانی که نمیدانند یکسانند؟! تنها صاحبان فکر و مغز متذکر میشوند.» در لغت «قانت» (از ماده [[قنوت]]) به معنى ملازمت [[اطاعت]] توأم با [[خضوع]] است و «آناء» (جمع اِنا) به معنای ساعت و مقداری از وقت است. مکارم در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه مینویسد: «جمله «هل یستوی الذین یعلمون و الذین لایعلمون» با [[استفهام انکاری]] شروع شده و جزء شعارهای اساسی [[اسلام]] است که عظمت مقام علم و عالمان را در برابر جاهلان روشن میسازد. از آنجایی که این نابرابری به صورت مطلق ذکر شده؛ معلوم میشود این دو گروه نه در پیشگاه [[خدا]] یکسانند و نه در نظر خلق آگاه، نه در دنیا در یک صف قرار دارند و نه در آخرت، نه در ظاهر یکسانند و نه در باطن.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۹۳-۳۹۵|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۹ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۹ سوره زمر نهمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به روش مقایسه میان مؤمنان و مشرکان و عالمان و جاهلان که روش همیشگی قرآن است؛ اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ آنَاءَ اللَّيْلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَيَرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ ۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ ۗ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«(آیا چنین شخص مشرکی که اوصافش را بیان کردیم بهتر است) یا کسیکه در اوقات شب سجدهکنان و ایستاده به عبادت میپردازد درحالیکه از آخرت میترسد و به بخشایش پروردگارش امید دارد؟ بگو: آیا آنان که میدانند و آنان که نمیدانند برابرند؟ تنها خردمندان پند میپذیرند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آیا کسی که در پاسهایی از شب، گاه به سجده و گاه بر پا، نیایشگر است و از آخرت بیم و به رحمت پروردگارش امید دارد [بهتر است یا مشرک غافل ناسپاس]، بگو آیا کسانی که میدانند، با کسانی که نمیدانند برابرند؟ [هرگز] فقط خردمندانند که پند میگیرند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، به مقایسهای میان نیکوکاران و مشرکان پرداخته و میگوید: «آیا چنین کسی شایسته و با ارزش است یا کسی که در ساعات شب به عبادت پروردگار و سجده و قیام مشغول است، از عذاب آخرت میترسد و به رحمت پروردگارش امید دارد؟! بگو آیا کسانی که میدانند با کسانی که نمیدانند یکسانند؟! تنها صاحبان فکر و مغز متذکر میشوند.» در لغت «قانت» (از ماده قنوت) به معنى ملازمت اطاعت توأم با خضوع است و «آناء» (جمع اِنا) به معنای ساعت و مقداری از وقت است. مکارم در تفسیر آیه مینویسد: «جمله «هل یستوی الذین یعلمون و الذین لایعلمون» با استفهام انکاری شروع شده و جزء شعارهای اساسی اسلام است که عظمت مقام علم و عالمان را در برابر جاهلان روشن میسازد. از آنجایی که این نابرابری به صورت مطلق ذکر شده؛ معلوم میشود این دو گروه نه در پیشگاه خدا یکسانند و نه در نظر خلق آگاه، نه در دنیا در یک صف قرار دارند و نه در آخرت، نه در ظاهر یکسانند و نه در باطن.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۲۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۵۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۳۹۳-۳۹۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
