|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۳ سوره ص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۳ سوره ص''' سیزدهمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۳ سوره ص''' سیزدهمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به [[قوم ثمود]]، [[قوم لوط]] و [[اصحاب الایکة]] به عنوان گروههای دیگری از گذشتگان اشاره دارد که در اثر [[عذاب]] الهی نابود و هلاک گردیدند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در ادامه آیه قبلی، سه قوم دیگر از اقوام هلاک شده گذشته را برشمرده و میگوید: «همچنین قوم ثمود، قوم لوط و اصحاب الایکه، اینها احزابی بودند که به [[تکذیب]] [[پیامبران]] برخاستند.» به گزارش مکارم در این دو آیه، شش گروه از احزاب جاهلی نام برده شده که به ترتیب بر پیامبران بزرگی مانند [[نوح]]، [[هود]]، [[موسی]] و [[هارون]]، [[صالح]]، [[لوط]] و [[شعیب]] قیام کرده و به تکذیب آنها پرداختند. [[خدا|خداوند]] نیز قوم نوح را با طوفان عظیم، عاد را با تندبادی سخت، فرعون و قومش را با امواج نیل، قوم ثمود را با صیحه آسمانی، قوم لوط را با زلزله وحشتناک و بارش سنگهای آسمانی و قوم شعیب را با صاعقه مرگبار هلاک و نابود گرداند، به گونهای که اثری از آنها باقی نماند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۲۹-۲۳۱|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۳ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳ سوره ص سیزدهمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به قوم ثمود، قوم لوط و اصحاب الایکة به عنوان گروههای دیگری از گذشتگان اشاره دارد که در اثر عذاب الهی نابود و هلاک گردیدند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ ۚ أُولَٰئِكَ الْأَحْزَابُ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و قوم ثمود و قوم لوط و اصحاب ایکه، این گروهها (پیامبران را تکذیب کردند)»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و نیز ثمود و قوم لوط و اصحاب ایکه، این جماعتها»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در ادامه آیه قبلی، سه قوم دیگر از اقوام هلاک شده گذشته را برشمرده و میگوید: «همچنین قوم ثمود، قوم لوط و اصحاب الایکه، اینها احزابی بودند که به تکذیب پیامبران برخاستند.» به گزارش مکارم در این دو آیه، شش گروه از احزاب جاهلی نام برده شده که به ترتیب بر پیامبران بزرگی مانند نوح، هود، موسی و هارون، صالح، لوط و شعیب قیام کرده و به تکذیب آنها پرداختند. خداوند نیز قوم نوح را با طوفان عظیم، عاد را با تندبادی سخت، فرعون و قومش را با امواج نیل، قوم ثمود را با صیحه آسمانی، قوم لوط را با زلزله وحشتناک و بارش سنگهای آسمانی و قوم شعیب را با صاعقه مرگبار هلاک و نابود گرداند، به گونهای که اثری از آنها باقی نماند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۳۷۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۲۷۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۲۲۹-۲۳۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
