آیه ۷۱ سوره ص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷۱ سوره ص''' هفتاد و یکمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۷۱ سوره ص''' هفتاد و یکمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. از این آیه به ماجرای فرمان [[سجده فرشتگان بر آدم]] از ابتدا بیان شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه به آفرینش انسان از خاک «طین» اشاره دارد و چنین میگوید: «به خاطر بیاور هنگامی را که [[پروردگار|پروردگارت]] به [[ملائکه]] گفت: من بشری را از گِل میآفرینم.» به گزارش مکارم، قرآن با بیان داستان آفرینش انسان، سه مطلب را برای مخاطبانش روشن و تبیین کرده است: نخست آنکه شخصیت والا و ارزش وجودی انسانها را به یادشان میآورد. دوم اینکه با روشن شدن [[لجاجت]] [[شیطان]] و [[غرور]] و [[تکبر]] و [[حسد|حسدش]] از مقام بالایی که داشت سقوط کرد و این مسئله میتواند هشداری براى همه انسانهای لجوج و مغرور است تا [[عبرت]] بگیرند و عمل شیطان را رها کنند. سوم آنکه از وجود چنین دشمن بزرگی که برای اغوای انسانها [[سوگند]] یاد کرده خبر میدهد تا همگان به هوش باشند و در دام او نیفتند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۳۶|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۷۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۱ سوره ص هفتاد و یکمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. از این آیه به ماجرای فرمان سجده فرشتگان بر آدم از ابتدا بیان شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ طِينٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«وقتیکه پروردگارت به فرشتگان گفت: همانا من انسانی از گل خواهم آفرید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«چنین بود که پروردگارت به فرشتگان فرمود همانا من آفریننده انسانی از گل هستم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه به آفرینش انسان از خاک «طین» اشاره دارد و چنین میگوید: «به خاطر بیاور هنگامی را که پروردگارت به ملائکه گفت: من بشری را از گِل میآفرینم.» به گزارش مکارم، قرآن با بیان داستان آفرینش انسان، سه مطلب را برای مخاطبانش روشن و تبیین کرده است: نخست آنکه شخصیت والا و ارزش وجودی انسانها را به یادشان میآورد. دوم اینکه با روشن شدن لجاجت شیطان و غرور و تکبر و حسدش از مقام بالایی که داشت سقوط کرد و این مسئله میتواند هشداری براى همه انسانهای لجوج و مغرور است تا عبرت بگیرند و عمل شیطان را رها کنند. سوم آنکه از وجود چنین دشمن بزرگی که برای اغوای انسانها سوگند یاد کرده خبر میدهد تا همگان به هوش باشند و در دام او نیفتند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۰۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۳۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۳۳۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
