| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۳۴ سوره احزاب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۴ سوره احزاب''' سی و چهارمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۴ سوره احزاب''' سی و چهارمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. متن آیه اشاره دارد به هفتمین فرمانی که [[قرآن]] به [[همسران پیامبر اسلام]] داده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در هفتمین فرمانی که در خصوص وظایف زنان پیامبر بیان شده، چنین میگوید: «و آنچه را در خانههای شما از آیات [[خداوند]] و [[حکمت]] دانش خوانده میشود یاد کنید، خداوند [[لطیف]] و [[خبیر]] است.» مکارم، در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه و درباره اینکه منظور از آیات و حکمت چیست؟ مینویسد: «بعضی از [[مفسران]] گفتهاند، هر دو اشاره به قرآن است، منتهی تعبیر به «آیات» جنبه اعجاز آن را بیان میکند و تعبیر به «حکمت» محتوای عمیق و دانشی را که در آن نهفته است بازمیگوید. بعضی دیگر گفتهاند: «آیات [[الله|اللَّه]]» اشاره به آیات قرآن است و «حکمت» اشاره به [[سنت]] پیامبر و اندرزهای او. گر چه هر دو تفسیر، مناسب مقام و الفاظ آیه است، اما تفسیر اول نزدیکتر به نظر میرسد.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۹۵-۲۹۶|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۳۴ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۴ سوره احزاب سی و چهارمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. متن آیه اشاره دارد به هفتمین فرمانی که قرآن به همسران پیامبر اسلام داده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلَىٰ فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ وَالْحِكْمَةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ لَطِيفًا خَبِيرًا
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هرآنچه را که از آیههای خداوند و حکمت در خانههایتان خوانده میشود یاد کنید، بیگمان خداوند باریک بینِ آگاه است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و هر آنچه از آیات الهی و حکمت که در خانههای شما خوانده میشود، در یاد گیرید، خداوند باریکبین آگاه است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در هفتمین فرمانی که در خصوص وظایف زنان پیامبر بیان شده، چنین میگوید: «و آنچه را در خانههای شما از آیات خداوند و حکمت دانش خوانده میشود یاد کنید، خداوند لطیف و خبیر است.» مکارم، در تفسیر آیه و درباره اینکه منظور از آیات و حکمت چیست؟ مینویسد: «بعضی از مفسران گفتهاند، هر دو اشاره به قرآن است، منتهی تعبیر به «آیات» جنبه اعجاز آن را بیان میکند و تعبیر به «حکمت» محتوای عمیق و دانشی را که در آن نهفته است بازمیگوید. بعضی دیگر گفتهاند: «آیات اللَّه» اشاره به آیات قرآن است و «حکمت» اشاره به سنت پیامبر و اندرزهای او. گر چه هر دو تفسیر، مناسب مقام و الفاظ آیه است، اما تفسیر اول نزدیکتر به نظر میرسد.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۶۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۵۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۲۹۵-۲۹۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.