بدون تصویر

آیه ۷۹ سوره اسراء: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۷۹ سوره اسراء''' هفتاد و نهمین [[آیه]] از هفدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۷۹ سوره اسراء''' هفتاد و نهمین [[آیه]] از هفدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به [[پیامبر اسلام]] [[فرمان]] داده شده است که [[نماز شب]] بخواند تا [[خداوند]] او را به خاطر این عمل به «مقام محمود» [[مبعوث]] نماید. 


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در این آیه به یک برنامه اضافه برای پیامبر اسلام اشاره دارد و آن برنامه بیدار شدن او در قسمتی از شب و خواندن نماز شب است و سپس در آیه به مقام مخصوصی برای پیامبر اشاره شده که در نتیجه خواندن نماز شب به او اعطا می‌شود. به گفته مکارم، برخی [[مفسران]] معتقدند که بنابه آیات [[سوره مزمل]] نماز شب بر پیامبر [[واجب]] بوده ولی با نزول این آیه [[وجوب]] آن [[نسخ]] شده و [[مستحب]] گردید. ولی این تفسیر ضعیفی است و آنچه می‌دانیم آنست که علاوه بر [[نمازهای یومیه]]، نماز شب نیز بر پیامبر واجب بوده است. در مورد «مقام محمود» نیز در [[روایات]] [[اسلامی]] از طریق [[شیعه]] و [[سنی]] نقل شده است که منظور از آن مقام «[[شفاعت]] کبری» است که پیامبر اسلام در آخرت بزرگ‌ترین شافعان است و آنهایی که خود شایسته شفاعت از دیگرانند، شامل این شفاعت بزرگ پیامبر خواهند بود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۲۴-۲۲۵|ج=۱۲}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۲

آیه ۷۹ سوره اسراء
مشخصات قرآنی
نام سورهاسراء
تعداد آیات سوره۱۱۱
شماره آیه۷۹
شماره جزء۱۵
شماره حزب۵۸
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۷۹ سوره اسراء هفتاد و نهمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به پیامبر اسلام فرمان داده شده است که نماز شب بخواند تا خداوند او را به خاطر این عمل به «مقام محمود» مبعوث نماید.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَكَ عَسَىٰ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا آیهٔ ۷۹ از سورهٔ ۱۷ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و در پاسي از شب برخيز و نماز تهجد بخوان، اين يک فرضيۀ اضافي براي توست، باشد که پروردگارت تو را به مقامي پسنديده برساند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و از شب هم بخشی را بیدار باش که [این نماز شب‌] نافله‌ای [واجب‌] خاص توست، باشد که پروردگارت تو را به مقامی پسندیده [شفاعت‌] بگمارد»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در این آیه به یک برنامه اضافه برای پیامبر اسلام اشاره دارد و آن برنامه بیدار شدن او در قسمتی از شب و خواندن نماز شب است و سپس در آیه به مقام مخصوصی برای پیامبر اشاره شده که در نتیجه خواندن نماز شب به او اعطا می‌شود. به گفته مکارم، برخی مفسران معتقدند که بنابه آیات سوره مزمل نماز شب بر پیامبر واجب بوده ولی با نزول این آیه وجوب آن نسخ شده و مستحب گردید. ولی این تفسیر ضعیفی است و آنچه می‌دانیم آنست که علاوه بر نمازهای یومیه، نماز شب نیز بر پیامبر واجب بوده است. در مورد «مقام محمود» نیز در روایات اسلامی از طریق شیعه و سنی نقل شده است که منظور از آن مقام «شفاعت کبری» است که پیامبر اسلام در آخرت بزرگ‌ترین شافعان است و آنهایی که خود شایسته شفاعت از دیگرانند، شامل این شفاعت بزرگ پیامبر خواهند بود.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.