|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۴۲ سوره ص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۲ سوره ص''' چهل و دومین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۲ سوره ص''' چهل و دومین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به ماجرای پایان یافتن بیماری [[ایوب]] و شفای او اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به سخن خداوند خطاب به ایوب اشاره دارد و چنین آورده است: «پای خود را بر زمین بکوب، چشمه آبی میجوشد که هم خنک است برای شستشوی تنت و هم گواراست برای نوشیدن.» به گزارش مکارم، در لغت «ارکض» (از ماده رَکض) به معنی کوبیدن پا بر زمین و گاه به معنی دویدن آمده است که در اینجا به معنی اول است. «مغتسل» به معنای آبی است که با آن شستشو میکنند و بعضی آن را به معنای محل شستشو دانستهاند؛ ولی معنی اول صحیحتر به نظر میرسد. به هر حال توصیف آن آب به خنک بودن شاید اشارهای باشد به تاثیر مخصوص شستشو با آب سرد براى بهبود و سلامت تن، همانگونه که در طب امروز نیز ثابت شده است. همچنین میتواند اشاره لطیفی باشد بر اینکه کمال آب شستشو در آن است که از نظر پاکی و نظافت همچون آب نوشیدنی باشد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۹۶-۲۹۷|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۴۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۲ سوره ص چهل و دومین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به ماجرای پایان یافتن بیماری ایوب و شفای او اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ارْكُضْ بِرِجْلِكَ ۖ هَٰذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پای خود را به زمین بکوب، این آبی است که هم برای شستشو و هم برای نوشیدن است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[گفتیم] پایت را به زمین بزن، اینک این شستنگاهی است سرد و نوشیدنی»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به سخن خداوند خطاب به ایوب اشاره دارد و چنین آورده است: «پای خود را بر زمین بکوب، چشمه آبی میجوشد که هم خنک است برای شستشوی تنت و هم گواراست برای نوشیدن.» به گزارش مکارم، در لغت «ارکض» (از ماده رَکض) به معنی کوبیدن پا بر زمین و گاه به معنی دویدن آمده است که در اینجا به معنی اول است. «مغتسل» به معنای آبی است که با آن شستشو میکنند و بعضی آن را به معنای محل شستشو دانستهاند؛ ولی معنی اول صحیحتر به نظر میرسد. به هر حال توصیف آن آب به خنک بودن شاید اشارهای باشد به تاثیر مخصوص شستشو با آب سرد براى بهبود و سلامت تن، همانگونه که در طب امروز نیز ثابت شده است. همچنین میتواند اشاره لطیفی باشد بر اینکه کمال آب شستشو در آن است که از نظر پاکی و نظافت همچون آب نوشیدنی باشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۳۹۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۱۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۲۹۶-۲۹۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
