آیه ۴۶ سوره ص: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب‌ها: ویرایشگر بصری پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۴۶ سوره ص''' چهل و ششمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۴۶ سوره ص''' چهل و ششمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید. در آیه به یکی دیگر از اوصاف [[پیامبران]] بزرگ الهی ([[ابراهیم]]، [[اسحاق]] و [[یعقوب]]) اشاره شده است.  


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث به یک صفت مشترک میان پیامبران الهی ابراهیم، اسحاق و یعقوب اشاره دارد و می‌گوید: «ما آنها را با خلوص ویژه‌ای خالص کردیم و آن یادآوری سرای [[آخرت]] بود.» به گفته مکارم، براساس متن آیه، یاد [[قیامت]] و تذکر به [[روز حساب]] ویژگی خاصی است که موجب [[اخلاص]] در این پیامبران شده و به عنوان صفت مشترک میان آنان معرفی شده است. به باور مکارم، منظور از «الدار» که به طور مطلق آمده؛ همان سرای آخرت است و تعبیر به «خالصة» نیز به این جهت است که این یاد آخرت در آنها همیشگی و مستمر بوده و هرگز با دنیاپرستی مخلوط و آمیخته نشده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۰۸-۳۰۹|ج=۱۹}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۵

آیه ۴۶ سوره ص
مشخصات قرآنی
نام سورهص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۴۶
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۱
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۶ سوره ص چهل و ششمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در آیه به یکی دیگر از اوصاف پیامبران بزرگ الهی (ابراهیم، اسحاق و یعقوب) اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ آیهٔ ۴۶ از سورهٔ ۳۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«ما آنان‌را با صفت خاصّی ویژگی بخشیدیم که یاد سرای آخرت بود»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«ما آنان را به خصلتی ویژه ساختیم که آخرت اندیشی بود»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث به یک صفت مشترک میان پیامبران الهی ابراهیم، اسحاق و یعقوب اشاره دارد و می‌گوید: «ما آنها را با خلوص ویژه‌ای خالص کردیم و آن یادآوری سرای آخرت بود.» به گفته مکارم، براساس متن آیه، یاد قیامت و تذکر به روز حساب ویژگی خاصی است که موجب اخلاص در این پیامبران شده و به عنوان صفت مشترک میان آنان معرفی شده است. به باور مکارم، منظور از «الدار» که به طور مطلق آمده؛ همان سرای آخرت است و تعبیر به «خالصة» نیز به این جهت است که این یاد آخرت در آنها همیشگی و مستمر بوده و هرگز با دنیاپرستی مخلوط و آمیخته نشده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.