آیه ۷۹ سوره ص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷۹ سوره ص''' هفتاد و نهمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۷۹ سوره ص''' هفتاد و نهمین [[آیه]] از سی و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به مهلت خواستن [[ابلیس]] از [[خداوند]] تا [[روز قیامت]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۴۰۸|ج=۲۶}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۳۳۵|ج=۱۷}}</ref> | متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۴۰۸|ج=۲۶}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۳۳۵|ج=۱۷}}</ref> | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیات قبلی و پس از فرمان [[لعن]] و طرد ابلیس توسط خداوند، ابلیس به جای آنکه بیدار شده و درصدد جبران باشد؛ با [[تکبر]] و [[غرور]] از خداوند درخواست کرد که به او تا روز قیامت مهلت دهد. [[قرآن]] سخن ابلیس را اینگونه بازگو نموده است: «گفت: [[پروردگار]] من! مرا تا [[رستاخیز|روز رستاخیز]] که انسانها برانگیخته میشوند؛ مهلت ده.» به گزارش مکارم، این مهلت خواستن برای جبران اشتباه و [[توبه]] و بازگشت نبود؛ بلکه او میخواست تا آخرین فرصت ممکن به فریب و اغوای انسان بپردازد و به این وسیله [[مرگ]] خود را به تعویق بیندازد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۴۲|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۷۹ | ||||
| شماره جزء | ۲۳ | ||||
| شماره حزب | ۹۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۹ سوره ص هفتاد و نهمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به مهلت خواستن ابلیس از خداوند تا روز قیامت اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفت: پروردگارا! تا روزی که بندگان برانگیخته میشوند مرا مهلت بده»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«گفت پروردگارا پس مرا تا روزی که [مردمان] برانگیخته شوند مهلت ده»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیات قبلی و پس از فرمان لعن و طرد ابلیس توسط خداوند، ابلیس به جای آنکه بیدار شده و درصدد جبران باشد؛ با تکبر و غرور از خداوند درخواست کرد که به او تا روز قیامت مهلت دهد. قرآن سخن ابلیس را اینگونه بازگو نموده است: «گفت: پروردگار من! مرا تا روز رستاخیز که انسانها برانگیخته میشوند؛ مهلت ده.» به گزارش مکارم، این مهلت خواستن برای جبران اشتباه و توبه و بازگشت نبود؛ بلکه او میخواست تا آخرین فرصت ممکن به فریب و اغوای انسان بپردازد و به این وسیله مرگ خود را به تعویق بیندازد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۰۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۳۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۵۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۵۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۳۴۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
