آیه ۳۷ سوره زمر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۷ سوره زمر''' سی و هفتمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۷ سوره زمر''' سی و هفتمین [[آیه]] از سی و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به [[هدایت]] [[مؤمنان]] توسط [[خداوند]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه بر مسئله هدایت خداوند تأکید دارد و میگوید: «و هر کس را خدا هدایت کند هيچکس نمیتواند او را گمراه سازد. آیا خداوند [[قادر]] و صاحب انتقام نیست؟» به گفته مکارم، این ضلالت و هدایت بیحساب نیست و هر کدام از آن بر اساس خواست انسان و تلاش و عمل او صورت میگیرد. سپس در پایان آیه به منتقم و قادر بودن خدا اشاره شده که به گفته مکارم، «[[انتقام]]» از ناحیه خداوند به معنای [[مجازات]] در برابر اعمال خلافی است که انجام شده و این آیه نشان میدهد که اضلال او جنبه مجازات دارد و عکس العمل اعمال خود انسانها است و طبعا هدایت او نیز جنبه پاداش و عکس العمل اعمال خالص و پاک و تلاش در راه [[الله|اللَّه]] دارد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۵۹-۴۶۰|ج=۱۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | زمر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۵ | ||||
| شماره آیه | ۳۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۷ سوره زمر سی و هفتمین آیه از سی و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به هدایت مؤمنان توسط خداوند اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ مُضِلٍّ ۗ أَلَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِي انْتِقَامٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هرکس را خدا رهنمود کند او گمراه کنندهای ندارد، آیا خداوند چیرة انتقام گیرنده نیست؟!»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و هر کس که خداوند هدایتش کرده باشد، گمراهکنندهای ندارد، آیا خداوند پیروزمند دادستان نیست؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه بر مسئله هدایت خداوند تأکید دارد و میگوید: «و هر کس را خدا هدایت کند هيچکس نمیتواند او را گمراه سازد. آیا خداوند قادر و صاحب انتقام نیست؟» به گفته مکارم، این ضلالت و هدایت بیحساب نیست و هر کدام از آن بر اساس خواست انسان و تلاش و عمل او صورت میگیرد. سپس در پایان آیه به منتقم و قادر بودن خدا اشاره شده که به گفته مکارم، «انتقام» از ناحیه خداوند به معنای مجازات در برابر اعمال خلافی است که انجام شده و این آیه نشان میدهد که اضلال او جنبه مجازات دارد و عکس العمل اعمال خود انسانها است و طبعا هدایت او نیز جنبه پاداش و عکس العمل اعمال خالص و پاک و تلاش در راه اللَّه دارد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره زمر، سی و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سبأ و پیش از سوره مؤمن نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۵۲ تا ۵۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره زمر، پنج یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۴۵۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۳۸۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۴۵۹-۴۶۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره زمر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
