آیه ۱۲ سوره احزاب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۲ سوره احزاب''' دوازدهمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۲ سوره احزاب''' دوازدهمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به [[فتنه]] انگیزیها و سخنان [[منافقان]] در ماجرای [[جنگ احزاب]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به سخنان تردید آمیز و تفرقه انگیز منافقان در جریان [[غزوه خندق]] اشاره دارد و آن سخنان را چنین بازگو نموده است: «بخاطر بیاورید زمانی را که منافقان و آنها که در دلهایشان بیماری بود، میگفتند [[خدا]] و [[پیامبر|پیامبرش]] جز وعدههای [[دروغین]] به ما ندادهاند.» به گفته مکارم، [[مسلمانان]] در آن شرایط بحرانی به گروههای مختلفی تقسیم شدند؛ گروهی [[مؤمنان]] راستین و جمعی از آنان از خواص مؤمنان بودند. دستهای از مسلمانان هم افراد ضعیف الایمان و گروهی هم [[منافق]] و از میان این منافقان گروهی منافق لجوج و سرسخت بودند. همچنین عدهای از مردم [[مدینه]] در خانههای خویش بودند و در فکر فرار از آن اوضاع بودند. دستهای از آنها نیز سعی میکردند دیگران را از همراهی با [[پیامبر اسلام|پیامبر]] و شرکت در [[جهاد]] بازدارند و گروهی از آنها نیز با منافقان [[متحد]] شده بودند. در این اوضاع و احوال بود که منافقان در دلهای مردم نسبت به وعدههای خدا و پیامبر او [[تردید]] و [[شک]] ایجاد کرده و سخنان پیامبر را فریب و [[دروغ]] جلوه میدادند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۲۴-۲۲۷|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۳۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۱۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۲ سوره احزاب دوازدهمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به فتنه انگیزیها و سخنان منافقان در ماجرای جنگ احزاب اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«(به یاد آورید) زمانی را که منافقان و بیماردلان میگفتند: خدا و پیامبرش جز وعدههای دروغین به ما ندادهاند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و آنگاه که منافقان و بیماردلان گفتند که خداوند و پیامبر او جز وعده فریبآمیز به ما ندادهاند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به سخنان تردید آمیز و تفرقه انگیز منافقان در جریان غزوه خندق اشاره دارد و آن سخنان را چنین بازگو نموده است: «بخاطر بیاورید زمانی را که منافقان و آنها که در دلهایشان بیماری بود، میگفتند خدا و پیامبرش جز وعدههای دروغین به ما ندادهاند.» به گفته مکارم، مسلمانان در آن شرایط بحرانی به گروههای مختلفی تقسیم شدند؛ گروهی مؤمنان راستین و جمعی از آنان از خواص مؤمنان بودند. دستهای از مسلمانان هم افراد ضعیف الایمان و گروهی هم منافق و از میان این منافقان گروهی منافق لجوج و سرسخت بودند. همچنین عدهای از مردم مدینه در خانههای خویش بودند و در فکر فرار از آن اوضاع بودند. دستهای از آنها نیز سعی میکردند دیگران را از همراهی با پیامبر و شرکت در جهاد بازدارند و گروهی از آنها نیز با منافقان متحد شده بودند. در این اوضاع و احوال بود که منافقان در دلهای مردم نسبت به وعدههای خدا و پیامبر او تردید و شک ایجاد کرده و سخنان پیامبر را فریب و دروغ جلوه میدادند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۶۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۲۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۲۲۴-۲۲۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات نامدار سوره | |
|---|---|
| آیات | |
| مرتبط | |
