آیه ۲۵ سوره احزاب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایشگر بصری پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۵ سوره احزاب''' بیست و پنجمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۲۵ سوره احزاب''' بیست و پنجمین [[آیه]] از سی و سومین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در آیه به آخر کار [[احزاب]] [[کافر]] در [[غزوه خندق]] و شکست آنان در این جنگ اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه به پایان [[جنگ احزاب]] و شکست دشمنان [[اسلام]] اشاره کرده و به طور خلاصه میگوید: «[[خدا]] احزاب کافر را با دلی مملو از [[خشم]] بازگرداند، بی آنکه نتیجهای از کار خود گرفته باشند و خداوند در این میدان [[مؤمنان]] را از جنگ بینیاز ساخت [و پیروزی را نصیبشان کرد] و خدا [[قوی]] و [[عزیز|شکست ناپذیر]] است!.» در لغت «غیظ» به معنی «خشم» و گاه به معنی «غم» آمده است و در اینجا آمیزهای از هر دو میباشد. چراکه لشکریان احزاب که آخرین تلاش و کوشش خود را برای پیروزی بر سپاه اسلام به کار گرفته بودند؛ ناکام ماندند و غمگین و خشمگین به سرزمینهای خود بازگشتند. مکارم در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه مینویسد: «در این [[غزوه]] سه چیز عامل شکست دشمنان و پیروزی لشکر اسلام بود: طوفان شدید و سردی بسیار زیاد هوا، ترس و رعبی که خداوند در دلهایشان افکنده بود و ضربهای که [[علی بن ابیطالب]] بر «[[عمرو بن عبد ود]]» فرود آورد و او را کشت. این عوامل باعث گردید که آنها محاصره [[مدینه]] را شکستند و به ناکام و بدون نتیجه به قبایل خویش برگشتند.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۴۸-۲۵۰|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | احزاب | ||||
| تعداد آیات سوره | ۷۳ | ||||
| شماره آیه | ۲۵ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۵ سوره احزاب بیست و پنجمین آیه از سی و سومین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه به آخر کار احزاب کافر در غزوه خندق و شکست آنان در این جنگ اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَرَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا خَيْرًا ۚ وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ ۚ وَكَانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزًا
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و خداوند کافران را در اوج خشم و غضبشان بازگرداند درحالیکه به هیچیک از آنچه میخواستند نرسیدند، و خداوند مؤمنان را از جنگ بینیاز ساخت و خداوند توانا و چیره است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و خداوند کافران را در عین غیظ و غضبشان بازگرداند، که هیچ کامی نیافتند، و خداوند در کارزار مؤمنان را حمایت و کفایت کرد، و خداوند توانای پیروزمند است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه به پایان جنگ احزاب و شکست دشمنان اسلام اشاره کرده و به طور خلاصه میگوید: «خدا احزاب کافر را با دلی مملو از خشم بازگرداند، بی آنکه نتیجهای از کار خود گرفته باشند و خداوند در این میدان مؤمنان را از جنگ بینیاز ساخت [و پیروزی را نصیبشان کرد] و خدا قوی و شکست ناپذیر است!.» در لغت «غیظ» به معنی «خشم» و گاه به معنی «غم» آمده است و در اینجا آمیزهای از هر دو میباشد. چراکه لشکریان احزاب که آخرین تلاش و کوشش خود را برای پیروزی بر سپاه اسلام به کار گرفته بودند؛ ناکام ماندند و غمگین و خشمگین به سرزمینهای خود بازگشتند. مکارم در تفسیر آیه مینویسد: «در این غزوه سه چیز عامل شکست دشمنان و پیروزی لشکر اسلام بود: طوفان شدید و سردی بسیار زیاد هوا، ترس و رعبی که خداوند در دلهایشان افکنده بود و ضربهای که علی بن ابیطالب بر «عمرو بن عبد ود» فرود آورد و او را کشت. این عوامل باعث گردید که آنها محاصره مدینه را شکستند و به ناکام و بدون نتیجه به قبایل خویش برگشتند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره احزاب، سی و سومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نودمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره آلعمران و پیش از سوره ممتحنه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره احزاب، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۲۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۲۴۸-۲۵۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره احزاب»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۴۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.