بدون تصویر

آیه ۴ سوره رعد: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۴ سوره رعد''' چهارمین [[آیه]] از سیزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و در [[مکی]] یا [[مدنی]] بودن آن اختلاف وجود دارد. در این آیه به چگونگی ساختمان زمین، انواع باغ‌های میوه و محصولات کشاورزی به عنوان آیه و نشانه دیگری بر آفرینش خداوند و قدرت او اشاره شده است.  
'''آیه ۴ سوره رعد''' چهارمین [[آیه]] از سیزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و در [[مکی]] یا [[مدنی]] بودن آن اختلاف وجود دارد. در این آیه به چگونگی ساختمان زمین، انواع باغ‌های میوه و محصولات کشاورزی به عنوان آیه و نشانه دیگری بر آفرینش [[خداوند]] و قدرت او اشاره شده است.  


== متن ==
== متن ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۳

آیه ۴ سوره رعد
مشخصات قرآنی
نام سورهرعد
تعداد آیات سوره۴۳
شماره آیه۴
شماره جزء۱۳
شماره حزب۵۰
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴ سوره رعد چهارمین آیه از سیزدهمین سوره قرآن است و در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف وجود دارد. در این آیه به چگونگی ساختمان زمین، انواع باغ‌های میوه و محصولات کشاورزی به عنوان آیه و نشانه دیگری بر آفرینش خداوند و قدرت او اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَفِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجَاوِرَاتٌ وَجَنَّاتٌ مِنْ أَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقَىٰ بِمَاءٍ وَاحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَىٰ بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ آیهٔ ۴ از سورهٔ ۱۳ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و در روي زمين قطعه زمينهاي به هم پيوسته و باغهايي از درختان انگور و کشتزارها وجود دارد، و درختان خرماي هم ريشه و نا هم ريشه که با يک آب آبياري مي‌شوند، اما برخي را از لحاظ طعم بر برخي ديگر برتري مي‌دهيم، بي‌گمان در اين نشانه‌هايي است براي کساني که خرد مي‌ورزند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و در زمین کرتهایی است نزدیک به هم و باغهایی از [درختان‌] انگور و کشتها [ی گوناگون‌] و خرما، همانند و ناهمانند، که همه به یک آب آبیاری می‌شوند و میوه‌های بعضی را از بعضی دیگر برتر ساخته‌ایم، بی‌گمان در این برای خردورزان مایه‌های عبرت است‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: این آیه در توصیف زمین و گیاهان مختلفی که در آن رشد می‌کنند؛ چنین آورده است: «در زمین قطعات مختلفی وجود دارد که در کنار هم و در همسایگی یکدیگرند. در همین زمین، باغ‌ها و درختانی وجود دارد از انواع انگور و زراعت‌ها و نخل‌ها که گاهی از یک پایه و ساقه می‌رویند و گاه از پایه‌های مختلف. همه آنها از یک آب سیراب می‌شوند. بعضی از این درختان را بر بعض دیگر از نظر میوه برتری می‌دهیم. در این امور نشانه‌هایی است از عظمت خدا برای آنها که تعقل و اندیشه می‌کنند.» به گزارش مکارم، در آیه موردبحث، به نکاتی درباره زمین‌شناسی و گیاه‌شناسی اشاره شده که بسیار جالب و آموزنده‌ است و نشان‌گر خوب و دقیقی از نظام حساب شده آفرینش و هستی در نظر خواننده می‌باشد. در ابتدای آیه به قطعات مختلف زمین که هر کدام دارای ویژگی‌های مختص به خود هستند؛ اشاره شده و سپس توجه خواننده را به گوناگون بودن میوه‌ها و محصولات کشاورزی جلب می‌کند که با وجود سیراب شدن همه آنها از یک آب، این همه تنوع در گیاهان روییده شده از زمین مشاهده می‌شود. در پایان آیه نیز این نکات به عنوان نشانه‌هایی بر وجود خداوند برای صاحبان خرد و تفکر معرفی شده‌اند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره رعد، سیزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره محمد و پیش از سوره الرحمن نازل شد. از مجموع آیات در مدنی یا مکی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد. در سوره رعد، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۸ سوره رعد، دارای سجده مستحب است.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.