آیه ۹ سوره ص

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۹ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۹ سوره ص
مشخصات قرآنی
نام سورهص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۹
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۱
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۹ سوره ص نهمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به تهدید مشرکان قریش توسط خداوند اشاره شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيزِ الْوَهَّابِ آیهٔ ۹ از سورهٔ ۳۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«آیا در نزد آنان گنجینه‌های رحمت پروردگار پیروزمند بخشاینده‌ات هست»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«یا گنجینه‌های رحمت پروردگار پیروزمند بخشنده‌ات در اختیار آنان است؟»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در ادامه آیه قبل چنین می‌گوید: «راستی مگر خزائن رحمت پروردگار قادر و بخشنده تو نزد آنها است.» به گزارش مکارم، خداوند به مقتضای اینکه «رب» است، کسی را برای رسالتش برمی‌گزیند که بتواند مردم را به درستی هدایت کند و به مقتضای «عزیز» بودنش مغلوب خواسته هیچ کس نیست تا مقام رسالت و پیامبری را به فرد نالایقی بسپرد و به مقتضای «وهاب» بودنش نیز هرچه را بخواهد و به هر کس صلاح بداند، می‌بخشد. لذا از آیه مشخص می‌شود که نبوت تنها موهبت الهی نیست؛ بلکه خداوند موهبت‌های متعدد و فراوانی دارد که نصیب صاحب منصب نبوت کرده است. مانند موهبت علم، تقوا، عصمت و شجاعت و شهامت.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.