آیه ۳ سوره رعد
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | رعد | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۳ | ||||
| شماره آیه | ۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳ سوره رعد سومین آیه از سیزدهمین سوره قرآن است و در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف وجود دارد. در این آیه به آفرینش زمین، کوهها و رودها، میوههای درختان و رفت و آمد شب و روز به عنوان آیات و نشانههای خداوند اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَهُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْهَارًا ۖ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ ۖ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و او ذاتي است که زمين را گسترانيد و در آن کوهها و رودها قرار داد و از هر ميوهاي جفتي دوگانه آفريد، شب را بر روز ميپوشاند، بيگمان در اين (امور) نشانههايي است براي آنان که ميانديشند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و او کسی است که زمین را گسترد و در آن کوهها و رودهایی پدید آورد، و در آن از هربار و بری زوجی دوگانه آفرید، شب را به روز [و روز را به شب] میپوشاند، بیگمان در این برای اندیشهوران مایههای عبرت است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در ادامه آیه قبل، در توصیف و معرفی برخی دیگر از آیات آفاقی چنین آورده است: «و او کسی است که زمین را گسترد و در آن کوهها و نهرهایی قرار داد و از تمام میوهها در آن دو جفت آفرید. [پرده سیاه] شب را بر روز میپوشاند، در اینها آیاتی است برای آنها که تفکر میکنند.» به گزارش مکارم، ممکن است منظور از «مَدَّ الْأَرْضَ» اشاره به این مطلب باشد که دانشمندان زمینشناسی میگویند تمام زمین در آغاز زیر آب پوشیده بود، سپس آبها در گودالها قرار گرفت و خشکیها تدریجاً از آب سر برآوردند و روز به روز گسترده شدند تا به صورت کنونی درآمدند. سپس آیه به پیدایش کوهها و رودهای موجود در زمین اشاره دارد و نشان میدهد که زمین دارای پستیها و بلندیهاییست تا برای سکونت موجودات مناسب باشد و جریان آب در آنها برقرار است تا حیات در کره زمین ادامه داشته باشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره رعد، سیزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره محمد و پیش از سوره الرحمن نازل شد. از مجموع آیات در مدنی یا مکی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد. در سوره رعد، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۸ سوره رعد، دارای سجده مستحب است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۳۸۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۴۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۴۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۱۱۳-۱۱۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره رعد»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
