آیه ۳۴ سوره ص

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۳۴ سوره ص
مشخصات قرآنی
نام سورهص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۳۴
شماره جزء۲۳
شماره حزب۹۱
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۳۴ سوره ص سی‌ و چهارمین آیه از سی و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. اشاره آیه به یکی از آزمایش‌ها و امتحان‌های سلیمان نبی است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَىٰ كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ آیهٔ ۳۴ از سورهٔ ۳۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و به‌راستی سلیمان را آزمودیم و بر تخت او کالبدی افکندیم، آنگاه رو به‌سوی (خدا) آورد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و به راستی سلیمان را آزمودیم و بر تخت او جسدی را افکندیم، سپس توبه کرد»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند:‌ قرآن در توضیح یکی از آزمایش‌ها و ابتلائات سلیمان چنین آورده است:‌«ما سلیمان را آزمودیم و بر کرسى‌ او جسدی افکندیم، سپس به درگاه خداوند انابه کرد و به سوی او بازگشت.» در لغت «کرسی» به معنای «تخت پایه کوتاه» و «جسد» به معنی جسم بی‌روح آمده است. به گزارش مکارم، مفسران و محدثان در این زمینه اخبار و تفسیرهایی نقل کرده‌اند که از همه موجه‌تر و روشن‌تر این است که: «سلیمان آرزو داشت فرزندان برومند شجاعی نصیبش شود که در اداره کشور و مخصوصا جهاد با دشمن به او کمک کنند، او دارای همسران متعدد بود؛ با خود گفت: من با آنها هم‌بستر می‌شوم تا فرزندان متعددی نصیبم گردد و به هدف‌هاى من کمک کنند؛ ولی چون در اینجا غفلت کرد و «ان شاء اللَّه» نگفت. در آن زمان هیچ فرزندی از همسرانش تولد نیافت، جز فرزندی ناقص الخلقه همچون جسدی بی‌روح که آن را آوردند و بر کرسی او افکندند! سلیمان نیز سخت در فکر فرو رفت و ناراحت شد که چرا یک لحظه از خدا غفلت کرده و بر نیروى خودش تکیه کرده است؛ توبه کرد و به درگاه خدا بازگشت.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره ص، سی و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قمر و پیش از سوره اعراف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره ص، دو یا یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند. آیه ۲۴ این سوره سجده مستحب دارد.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.