آیه ۱۳ سوره رعد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۳ سوره رعد''' سیزدهمین [[آیه]] از سیزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و در [[مکی]] یا [[مدنی]] بودن آن اختلاف وجود دارد. | '''آیه ۱۳ سوره رعد''' سیزدهمین [[آیه]] از سیزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و در [[مکی]] یا [[مدنی]] بودن آن اختلاف وجود دارد. در این آیه به [[رعد]] و صدایی که پس از برق آسمان ایجاد میشود؛ اشاره دارد که [[قرآن]] آن را به عنوان نشانه دیگر بر قدرت [[خداوند]] دانسته است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه رعد و [[فرشتگان]] را مشغول [[تسبیح]] خداوند دانسته و چنین میگوید: «و رعد تسبیح و حمد او میگوید و (نیز) فرشتگان از ترس او و صاعقهها را میفرستد و هر کس را بخواهد گرفتار آن میسازد در حالی که آنها (با مشاهده اینهمه آیات خدا باز هم) دربارهٔ خدا به [[مجادله]] مشغولند و او قدرتی بیانتها (و مجازاتی دردناک) دارد.» به گزارش مکارم، رعد به همراه برق در آسمان با هم در حال انجام یک هدف هستند و عملا مشغول تسبیح خداوند بزرگ. به تعبیر دیگر رعد زبان گویای برق است که از یک نظام دقیق و حساب شده و عظمت خالق حکایت میکند. در این نظام هستی، نه تنها رعد و برق آسمان که فرشتگان نیز از عظمت و [[خوف]] [[پروردگار|پروردگارشان]] به تسبیح و [[حمد]] او مشغولند. همچنین در این آیه فرستاده شدن صاعقهها برای تنبیه و [[عذاب]] برخی انسانهای [[گناه|گناهکار]] و سرکش دانسته شده که با وجود همه این نشانهها و آیات الهی، باز هم گروهی از [[کافران]] به مجادله و ستیز درباره خدا میپردازند و از [[تسلیم]] شدن در برابر [[حق]] سر بازمیزنند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۵۲-۱۵۴|ج=۱۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۵۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | رعد | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۳ | ||||
| شماره آیه | ۱۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۳ | ||||
| شماره حزب | ۵۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳ سوره رعد سیزدهمین آیه از سیزدهمین سوره قرآن است و در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف وجود دارد. در این آیه به رعد و صدایی که پس از برق آسمان ایجاد میشود؛ اشاره دارد که قرآن آن را به عنوان نشانه دیگر بر قدرت خداوند دانسته است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ وَهُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و رعد به ستايش او و فرشتگان نيز از ترسش تسبيح ميکنند، و صاعقهها را ميفرستد و هرکس را که بخواهد بدانها گرفتار ميکند درحاليکه آنان دربارۀ خدا به مجادله ميپردازند، او بس قدرتمند است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و رعد به سپاس او، و فرشتگان از خوف و خشیت او تسبیح میگویند، و [اوست که] صاعقهها را میفرستد، که به هرکس که او بخواهد برمیخورد، و آنان درباره خداوند مجادله میکنند، و او سختگیر است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه رعد و فرشتگان را مشغول تسبیح خداوند دانسته و چنین میگوید: «و رعد تسبیح و حمد او میگوید و (نیز) فرشتگان از ترس او و صاعقهها را میفرستد و هر کس را بخواهد گرفتار آن میسازد در حالی که آنها (با مشاهده اینهمه آیات خدا باز هم) دربارهٔ خدا به مجادله مشغولند و او قدرتی بیانتها (و مجازاتی دردناک) دارد.» به گزارش مکارم، رعد به همراه برق در آسمان با هم در حال انجام یک هدف هستند و عملا مشغول تسبیح خداوند بزرگ. به تعبیر دیگر رعد زبان گویای برق است که از یک نظام دقیق و حساب شده و عظمت خالق حکایت میکند. در این نظام هستی، نه تنها رعد و برق آسمان که فرشتگان نیز از عظمت و خوف پروردگارشان به تسبیح و حمد او مشغولند. همچنین در این آیه فرستاده شدن صاعقهها برای تنبیه و عذاب برخی انسانهای گناهکار و سرکش دانسته شده که با وجود همه این نشانهها و آیات الهی، باز هم گروهی از کافران به مجادله و ستیز درباره خدا میپردازند و از تسلیم شدن در برابر حق سر بازمیزنند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره رعد، سیزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره محمد و پیش از سوره الرحمن نازل شد. از مجموع آیات در مدنی یا مکی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد. در سوره رعد، یک یا دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۲۸ سوره رعد، دارای سجده مستحب است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۲۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۴۱۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۵۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۵۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۰: ۱۵۲-۱۵۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره رعد»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
