بدون تصویر

آیه ۴۴ سوره اسراء: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ایجاد مقاله آیات)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


لید (چکیده)
'''آیه ۴۴ سوره اسراء''' چهل و چهارمین [[آیه]] از هفدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید. آیه به [[تسبیح]] همه موجودات عالم اشاره دارد.


== متن ==
== متن ==
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۱|ج=۱}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱|ج=۱}}</ref>
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۳۴۵|ج=۲۰}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱۳۹|ج=۱۳}}</ref>


<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote>
<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote>


== ترجمه ==
== ترجمه ==
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۱}}</ref>
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۲۸۶}}</ref>


<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>


[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۱}}</ref>
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۲۸۶}}</ref>


<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در ابتدای آیه از تسبیح آسمان‌های هفت‌گانه و زمین و ساکنان در آنها سخن گفته و در ادامه به تسبیح عمومی همه موجودات عالم اشاره و تأکید دارد. سپس نسبت به [[کافران]] و [[مشرکانی]] که به خدا [[ایمان]] نیاورده و او را تسبیح نمی‌کنند،‌ این بشارت را می‌دهد که خداوند [[غفور|آمرزنده]] و [[حلیم (اسماء الحسنی)|حلیم]] است. به گفته مکارم، تأکید آیه بر این مطلب است که درهای [[توبه]] و بازگشت به سوی او باز است و به این وسیله خدا بر آنان اتمام حجت نموده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۳۲-۱۳۷|ج=۱۲}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==
محل قرار گرفتن بسته محتوایی
به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، [[سوره اسراء]]، هفدهمین [[فهرست سوره‌های قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، پنجاهمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از [[سوره قصص]] و پیش از [[سوره یونس]] نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده [[آیه]] (آیات [[آیه ۲۶ سوره اسراء|۲۶]]، [[آیه ۳۲ سوره اسراء|۳۲]]، [[آیه ۳۳ سوره اسراء|۳۳]]، [[آیه ۵۷ سوره اسراء|۵۷]] و [[آیه ۷۳ سوره اسراء|۷۳]] تا [[آیه ۸۰ سوره اسراء|۸۰]]) از آن را [[سوره مدنی|مدنی]] و الباقی را [[سوره مکی|مکی]] دانسته‌اند. در سوره اسراء، سه آیه [[ناسخ و منسوخ|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن|ص=۲۷۳۷|ف=سوره اسراء}}</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۳۹: خط ۳۹:
{{ناوبری آیات}}
{{ناوبری آیات}}
{{قرآن}}
{{قرآن}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}
[[رده:آیه‌های مکی قرآن]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۹

آیه ۴۴ سوره اسراء
مشخصات قرآنی
نام سورهاسراء
تعداد آیات سوره۱۱۱
شماره آیه۴۴
شماره جزء۱۵
شماره حزب۵۷
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۴ سوره اسراء چهل و چهارمین آیه از هفدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه به تسبیح همه موجودات عالم اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالْأَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ ۚ وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَٰكِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ ۗ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا آیهٔ ۴۴ از سورهٔ ۱۷ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«آسمانهاي هفت‌گانه و زمين و کساني که در آنها هستند او را به پاکي ياد مي‌کنند و هيچ موجودي نيست مگر اينکه حمد وثناي وي مي‌گويد ولي شما تسبيح آنها را نمي‌فهميد، بي‌گمان او بردبار و آمرزنده است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«آسمانهای هفت‌گانه و زمین و هر که در آنهاست برای او تسبیح می‌گویند، و هیچ چیز نیست مگر آنکه شاکرانه او را تسبیح می‌گوید ولی شما تسبیح آنان را در نمی‌یابید، او بردبار آمرزگار است‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در ابتدای آیه از تسبیح آسمان‌های هفت‌گانه و زمین و ساکنان در آنها سخن گفته و در ادامه به تسبیح عمومی همه موجودات عالم اشاره و تأکید دارد. سپس نسبت به کافران و مشرکانی که به خدا ایمان نیاورده و او را تسبیح نمی‌کنند،‌ این بشارت را می‌دهد که خداوند آمرزنده و حلیم است. به گفته مکارم، تأکید آیه بر این مطلب است که درهای توبه و بازگشت به سوی او باز است و به این وسیله خدا بر آنان اتمام حجت نموده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره اسراء، هفدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره قصص و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دوازده آیه (آیات ۲۶، ۳۲، ۳۳، ۵۷ و ۷۳ تا ۸۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره اسراء، سه آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.