بدون تصویر

آیه ۶ سوره سبأ: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ایجاد مقاله آیات)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


لید (چکیده)
'''آیه ۶ سوره سبأ''' ششمین [[آیه]] از سی و چهارمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. آیه اشاره دارد به عالمان و دانشمندانی که [[آیات]] الهی را [[تصدیق]] کرده و دیگران را به سوی آن فرامی‌خوانند و تشویق می‌کنند.


== متن ==
== متن ==
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۱|ج=۱}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱|ج=۱}}</ref>
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۱۹۴|ج=۲۵}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۵۳۳|ج=۱۶}}</ref>


<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote>
<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote>


== ترجمه ==
== ترجمه ==
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۱}}</ref>
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۴۲۸}}</ref>


<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>


[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۱}}</ref>
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۴۲۸}}</ref>


<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: عالمان و دانشمندان پذیرای حق و [[حقیقت]] در این آیه چنین توصیف شده‌اند: «آنها که دارای علمند؛ آنچه از سوی [[پروردگار|پروردگارت]] بر تو نازل شده [[حق]] می‌دانند و [[هدایت]] کننده به راه خداوند [[عزیز]] و [[حمید]].» به گزارش مکارم، بعضی از [[مفسران]] «الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ‌» را در این آیه به آن دسته از علمای [[اهل کتاب]] [[تفسیر قرآن|تفسیر]] کرده‌اند که با مشاهده آثار حقانیت [[قرآن]] نسبت به آن [[خاضع]] می‌شوند و [[اعتراف]] به حق بودن آن می‌کنند. از نظر او، هرچند علمای اهل کتاب می‌توانند [[مصداق]] این آیه باشند؛ اما با توجه به گستردگی مفهوم آن همه دانشمندان را در هر عصر و هر زمان و مکانی را شامل می‌شود. به گزارش مکارم، در [[تفسیر قمی|''تفسیر علی بن ابراهیم'']]، منظور از این گروهِ دانشمندان «[[علی بن ابی‌طالب]]» تفسیر شده که در حقیقت مصداق اتم و اکمل آن است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۹-۲۱|ج=۱۸}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==
محل قرار گرفتن بسته محتوایی
به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، [[سوره سبأ]]، سی و چهارمین [[فهرست سوره‌های قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از [[سوره لقمان]] و پیش از [[سوره زمر]] نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو [[آیه]] (آیات [[آیه ۶ سوره سبأ|۶]] و [[آیه ۷ سوره سبأ|۷]]) از آن را [[سوره مدنی|مدنی]] و الباقی را [[سوره مکی|مکی]] دانسته‌اند. در سوره سبأ، یک آیه [[ناسخ و منسوخ|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن|ص=۲۹۱۵|ف=سوره سبأ}}</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۳۹: خط ۳۹:
{{ناوبری آیات}}
{{ناوبری آیات}}
{{قرآن}}
{{قرآن}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}
[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۴

آیه ۶ سوره سبأ
مشخصات قرآنی
نام سورهسبأ
تعداد آیات سوره۵۴
شماره آیه۶
شماره جزء۲۲
شماره حزب۸۶
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۶ سوره سبأ ششمین آیه از سی و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن به‌شمار می‌آید. آیه اشاره دارد به عالمان و دانشمندانی که آیات الهی را تصدیق کرده و دیگران را به سوی آن فرامی‌خوانند و تشویق می‌کنند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَيَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَيَهْدِي إِلَىٰ صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ آیهٔ ۶ از سورهٔ ۳۴ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و دانش یافتگان آنچه را که از سوی پروردگارت به سوی تو فرستاده شده است حق می‌بینند و این‌که به سوی راه خدای چیره و ستوده راهنمایی می‌کند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و دانش یافتگان آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است، حق می‌دانند، که به راه خداوند پیروزمند ستوده، هدایت می‌کند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: عالمان و دانشمندان پذیرای حق و حقیقت در این آیه چنین توصیف شده‌اند: «آنها که دارای علمند؛ آنچه از سوی پروردگارت بر تو نازل شده حق می‌دانند و هدایت کننده به راه خداوند عزیز و حمید.» به گزارش مکارم، بعضی از مفسران «الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ‌» را در این آیه به آن دسته از علمای اهل کتاب تفسیر کرده‌اند که با مشاهده آثار حقانیت قرآن نسبت به آن خاضع می‌شوند و اعتراف به حق بودن آن می‌کنند. از نظر او، هرچند علمای اهل کتاب می‌توانند مصداق این آیه باشند؛ اما با توجه به گستردگی مفهوم آن همه دانشمندان را در هر عصر و هر زمان و مکانی را شامل می‌شود. به گزارش مکارم، در تفسیر علی بن ابراهیم، منظور از این گروهِ دانشمندان «علی بن ابی‌طالب» تفسیر شده که در حقیقت مصداق اتم و اکمل آن است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره سبأ، سی و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره لقمان و پیش از سوره زمر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۶ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره سبأ، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.