آیه ۴ سوره سبأ
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سبأ | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۴ | ||||
| شماره آیه | ۴ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴ سوره سبأ چهارمین آیه از سی و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به هدف خداوند از برپایی قیامت اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ۚ أُولَٰئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«تا خداوند پاداش کسانی را بدهد که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند، آنان آمرزش و روزی ارزشمندی دارند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«تا بدینسان کسانی را که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، پاداش دهد، اینانند که بر ایشان آمرزش و روزی ارجمند مقرر است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه هدف از روز قیامت را چنین عنوان کرده است: «هدف این است آنها را که ایمان آوردهاند و عمل صالح انجام دادهاند؛ پاداش دهد و برای آنها آمرزش و رزق پر ارزشی است.» به گزارش مکارم، دادن اجر و پاداش به مؤمنان به خاطر ایمان و اعمال صالحشان همان هدفی است که در اینجا از برپایی قیامت بیان گردیده است. به گفته او، مقدم داشتن «مغفرت» بر «رزق» در آیه، شاید به این دلیل باشد که مؤمنان بیشترین نگرانیشان بابت لغزشهایی است که احتمالا داشتهاند. همچنین «رزق کریم» نیز به معنای هر روزی ارزشمندی است که در مفهوم گسترده همه مواهب الهی را شامل میشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سبأ، سی و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره لقمان و پیش از سوره زمر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۶ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سبأ، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۹۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۵۳۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۱۵-۱۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سبأ»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
