آیه ۷ سوره سبأ
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سبأ | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۴ | ||||
| شماره آیه | ۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷ سوره سبأ هفتمین آیه از سی و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به گفتار کافران درباره انکار معاد اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلَىٰ رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ إِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و کافران گفتند: آیا مردی را به شما بنمائیم که به شما خبر میدهد: چون کاملاً پخش و پراکنده شدید (پس از آن) آفرینش تازهای پیدا میکنید؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و کافران گویند آیا بشناسانیم به شما مردی را که خبر میدهد به شما که چون پاره و پراکنده شدید، آنگاه آفرینش [و هیئت] جدیدی خواهید یافت»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن سخنان منکران معاد را در اینجا چنین بازگو کرده است: «کافران گفتند: آیا مردی را به شما نشان دهیم که خبر میدهد هنگامی که (مردید و خاک شدید و) سخت از هم متلاشی شدید (بار دیگر) آفرینش تازهای خواهید یافت!» به گزارش مکارم، کافران بر مسئله انکار معاد اصرار دارند که این مطلب از دو امر سرچشمه میگیرد: نخست آنکه آنان میپنداشتند معادی که پیامبر اسلام مطرح میکند (معاد جسمانی) مسئلهای است که میتوانند توده مردم را نسبت به آن بدبین و آن را به سادگی نفی کنند. دیگر اینکه آنها میدانستند با اعتقاد به معاد باید احساس مسئولیت داشته باشند و جوابگوی اعمال خویش باشند. لذا اصرار داشتند از هر طریقی فکر معاد و مسئله پاداش و جزای اعمال را از ذهن مردم بیرون کنند. به همین جهت بر انکار معاد اصرار میورزیدند و آن را امری محال و غیرممکن معرفی میکردند. به گزارش مکارم، تعبیر آنها از کلمه «رجل» در آیه نیز به خاطر تحقیر کردن پیامبر اسلام بوده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سبأ، سی و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره لقمان و پیش از سوره زمر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۶ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سبأ، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۹۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۵۳۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۲۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۲۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۲۱-۲۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سبأ»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
