آیه ۲۶ سوره سبأ
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سبأ | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵۴ | ||||
| شماره آیه | ۲۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۶ سوره سبأ بیست و ششمین آیه از سی و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع این آیه حشر مردم در روز قیامت و داوری به حق میان دو گروه نیکوکاران و بدکاران است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَهُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: پروردگارمان ما را گرد میآورد سپس میان ما به حق داوری میکند و او گشایندهای داناست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو پروردگار ما، ما و شما را گرد میآورد، سپس در میان ما به حق داوری میکند و اوست داور دانا»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن درباره حشر انسانها در روز قیامت چنین میگوید: «بگو: پروردگار ما همه ما را جمع میکند؛ سپس در میان ما به حق داوری مینماید (و صفوف مجرمان را از نیکوکاران جدا میسازد) و او است داور (و جدا کننده) آگاه.» به گزارش مکارم، این آیه در حقیقت نتیجه دو آیه قبلی است و به داوری و قضاوت خداوند در بین دو گروه از انسانها (نیکوکاران و گناهکاران) اشاره دارد. در این آیه خداوند با دو نام فتاح و علیم از اسماءالحسنی معرفی شده است که یکی از این نامها بر قدرت خداوند در جداسازی میان حق و باطل و طرفداران آنها اشاره کرده و دیگری از علم بیپایان الهی حکایت میکند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سبأ، سی و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره لقمان و پیش از سوره زمر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۶ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سبأ، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۲۰۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۵۵۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۸۴-۸۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سبأ»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
